Hukuk Genel Kurulu 2017/848 E. , 2021/1521 K. "" MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki "memur işleminin iptali" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Kocaeli 1. İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen şikâyetin reddine ilişkin karar şikâyetçi üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına direnilmiştir. 2. Direnme kararı şikâyetçi üçüncü k…
**Hukuk Genel Kurulu 2017/848 E. , 2021/1521 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki "memur işleminin iptali" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, Kocaeli 1. İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen şikâyetin reddine ilişkin karar şikâyetçi üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına direnilmiştir. 2. Direnme kararı şikâyetçi üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Şikâyetçi Üçüncü Kişi İstemi: 4. Şikâyetçi üçüncü kişi vekili şikâyet dilekçesinde; Kocaeli 7. İcra Müdürlüğünün 2014/8512 E. sayılı dosyası üzerinden borçlu adına kayıtlı aracın 7.500TL'ye satıldığını, icra müdürlüğünce satış bedelinin dosya borcunun tamamını karşılamadığı ve söz konusu araçtan kaynaklanan motorlu taşıtlar vergisinin (MTV) rüçhanlı alacak olmaması sebebiyle para kalmadığının bildirildiğini, MTV’nin rüçhanlı olmadığından bahisle mevzuata aykırı olarak sıra cetveline dâhil edilmediğini, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un (6183 sayılı Kanun) 21. maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 206. maddesi birlikte değerlendirildiğinde MTV’nin satılan aracın aynından doğan amme alacağı olduğunu ileri sürerek icra müdürlüğü tarafından 27.03.2015 tarihinde düzenlenen sıra ve derece kararının iptalini talep etmiştir. Şikâyet Olunan Cevabı: 5. Şikâyet olunan vekili cevap dilekçesinde; söz konusu aracın uzun zamandır otoparkta olduğunu, araç nedeniyle müvekkiline avans verilmediği gibi yediemin ücretinin de ödenmediğini, muhafaza masraflarının satış bedelinden öncelikle karşılanması gerektiğini, İİK’nın 138. maddesine göre muhafaza ve satış masrafı gibi bütün alacaklıları ilgilendiren masrafların satış bedelinden öncelikle ayrılarak ilgilisine ödenmesi gerektiğini, şikâyetçi kurumun alacağının yediemin ücreti alacağından sonra geldiğini, müvekkili şirket tarafından işletilen otoparkın özel otopark olduğunu ve Adalet Bakanlığına Ait Depo ve Garajlarda Muhafaza Edilen Mahcuz Mallar İçin Alınacak Ücret Tarifesi Hakkında Tebliğ kapsamındaki yerlerden olmadığını belirterek şikâyetin reddini savunmuştur. Mahkeme Kararı: