10. Ceza Dairesi 2023/22152 E. , 2025/5768 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/972 E., 2019/443 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında kullan
**10. Ceza Dairesi 2023/22152 E. , 2025/5768 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/972 E., 2019/443 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma İNCELEME KONUSU KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin 30.04.2019 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 30.10.2023 tarihli ve 2022/24919 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115415 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/115415 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.04.2018 tarihli ve 2014/15-487 Esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği gözetilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında aynı suçtan Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/149 Esas sayılı dosyasının derdest bulunması sebebiyle 5237 sayılı Kanun'un 191/6. maddesine istinaden kamu davası açılmış ise de, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, bu durumda incelemeye konu Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/972 Esas sayılı dava bakımından da kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, kamu davasının durmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE A. Şüpheli hakkında, 14.01.2018 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2018 tarihli ve 2018/17838 Soruşturma, 2018/5220 Esas, 2018/3226 sayılı iddianamesi ile, "şüpheli hakkında Cumhuriyet Başsavcılığımız tarafından aynı suçtan 2017/7658 soruşturma numaralı dosya üzerinden soruşturma yapıldığı, şüpheli hakkında 191/4.a maddesi gereğince 18.01.2018 tarih ve 2018/562 numaralı iddianame ile Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı, bu davanın da 2018/149 esas sayılı dosya üzerinden görülmekte olduğu, şüphelinin bu dosyaya konu eylemini 14.01.2018 tarihinde, yani Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açılan iddianame tarihinden önce işlediği, dolayısıyla şüphelinin bu eyleminin hakkında verilen erteleme kararı ile denetim ve tedavi kararının ihlali mahiyetinde olduğu" gerekçesi ile birleştirme talepli kamu davası açıldığının belirtildiği, B. Yapılan yargılama sonucunda; Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 11.04.2019 tarihli ve 2018/972 Esas, 2019/443 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 191/1. ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve hükmün, itiraz edilmeksizin kesinleştiği, C. Dosya arasında bulunan dayanak Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/149 Esas sayılı dosyasının incelenmesinde; 1. Şüpheli hakkında, 26.01.2017 tarihinde işlediği iddia olunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2017 tarihli kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, şüphelinin kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere çağrıya uymayarak uygun davranmadığından bahisle erteleme kararı kaldırılarak, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2018 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, beraat kararının istinaf edilmeksizin 10.04.2018 tarihinde kesinleştiği, Anlaşılmıştır. D. Dosya kapsamına göre; Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan şüpheli hakkında 5237 sayılı TCK’nın 191/2-3. maddesi uyarınca verilen "kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararı takiben, 5237 sayılı TCK’nın 191/4. maddesinde yazılan durumlardan birinin gerçekleşmesi nedeniyle, erteleme kararının kaldırılarak kamu davası açılmasından sonra, şüphelinin yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlemesi halinde 5237 sayılı TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca yeniden kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilemeyeceğinden ikinci suç nedeniyle doğrudan kamu davası açılacağı tartışmasızdır. Ancak; dayanak dosyada, erteleme kararının kaldırılarak açılan kamu davasında sanığın beraatına karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi halinde, beraata konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı hukuki geçerliliğini yitirecek ve sonraki suça ilişkin olarak 5237 sayılı TCK’nın 191/6. maddesi uyarınca kamu davasının açılmasının ertelenmesine engel olmayacak, bu nedenle "kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı verilmeden açılmış olan kamu davasında kovuşturma şartı bulunmadığından kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere "durma kararı" verilmesi gerekecektir. Somut olayda; sanık hakkında önceden işlemiş olduğu aynı nev'iden suç nedeniyle açılmış bir kamu davası olduğundan, yargılama konusu 14.01.2018 tarihli suçtan dolayı kamu davası açılması üzerine, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; sanık hakkında daha önceden 26.01.2017 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2017 tarihli kararı ile verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının ihlâl edildiğinden bahisle açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2018 tarihli ve 2018/149 Esas, 2018/300 Karar sayılı kararı ile sanığın beraatına karar verildiği ve beraat kararının kesinleştiği, 5237 sayılı TCK'nın 191/6. maddesi gereğince doğrudan kamu davası açılmasının dayanağı olan davada, sanığın beraatine karar verilmesi ve beraat kararının kesinleşmesi nedeniyle, beraate konu suç nedeniyle verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının hukuki geçerliliği kalmadığından, Mahkemesince "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı" verilmeden açılmış olan kamu davasında, kovuşturma şartı bulunmadığından, kovuşturma şartının gerçekleşmesini beklemek üzere, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilmesi için Cumhuriyet Başsavcılığına bildirimde bulunulması gerektiği gözetilmeden, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde ise de; Kanun yararına bozma istemine konu Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2019 tarihli ve 2018/972 Esas, 2019/443 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içinde 05.03.2020 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/918 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hüküm açıklanarak, 5237 sayılı TCK'nın 191/1., 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına karar verildiği ve hükmün, istinaf edilmeksizin 01.07.2021 tarihinde kesinleştirildiği anlaşıldığından, Şanlıurfa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/700 Esas, 2021/918 Karar sayılı hükmü hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde karar verildi.