11. Hukuk Dairesi 2012/16049 E. , 2013/14442 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.02.2012 tarih ve 2010/122-2012/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe,
**11. Hukuk Dairesi 2012/16049 E. , 2013/14442 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.02.2012 tarih ve 2010/122-2012/58 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 1961 yılından itibaren çikolata ve bisküvi sektöründe faaliyet gösterdiğini, marka ve tasarımlarının tanıtımı için büyük yatırımlar yaptığını, davalı şirket tarafından başvurusu yapılan 2009/2817 sayılı tasarıma müvekkiline ait 2006/03249 sayılı tasarımı mesnet göstererek itiraz ettiklerini ancak itirazın reddedildiğini oysa davalı şirket tasarımlarının yenilik ve ayırt edicilik niteliği bulunmayan tasarımlar olduğunu aynı zamanda figürlerin harcıalem olduğunu ileri sürerek TPE YİDK'nun 2010-T-171 sayılı kararının iptali ile davalı şirket adına tescil işlemleri devam eden 2009/ 02817/ 1, 2, 3, 4, 5 sıra sayılı tasarımların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, dava konusu tasarımlarda yer alan 5 adet silindirik kesit yüzeyde kabartma halinde insan yüzlerinin figüratif olarak tasvir edilmiş olduğunu, itiraza gerekçe gösterilen ambalaj tescilinde ise daire şeklinde bisküvi üzerinde farklı şekilde oluşturulan gözler ve ağzın yine farklı bir kompozisyonda kullanılmış olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Davalı şirket vekili, müvekkilinin davacı şirketin tanınmışlığından yararlanmak gibi bir amacının olmadığını, davacıya ait ürünler üzerinde yer alan gülen suratın (smiley) tek başına tescil edilmiş bir tasarım olmadığını, davacının bütün olarak ambalaj tasarımını tescil ettirdiğini, müvekkilinin tasarımlarının ambalajda değil üründe kullanılacağını ve tasarımdaki yüzlerden sadece birinin gülen yüz şeklinde olduğunu, diğerlerindeki yüz ifadelerinin farklı olduğunu ve tüm ifadelerin kabartma olarak tasarlandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı uyarınca iki göz ve bir ağız figürünün farklı kullanımları ile oluşturulmuş yüz ifadelerinin bu tür simgesel kullanımının 1972 yılına kadar uzadığı, ayrıca iki göz ve bir ağız figürünün yuvarlak bir yüzey üzerinde farklı kullanımları ile oluşturulmuş yüz ifadelerinin simgesel kullanımının, enformatik/bilgisayar dünyasında da uzun yıllardır ‘emoticon’ deyimiyle tanımlandığı ve yaygın olarak kullanıla geldiği, kaldı ki çocukların gülen yüze olan ilgisi nedeniyle gülen yüz, somurtan yüz vb. ifadelerin sadece gıda sektöründeki ürünlerde değil, farklı sektörlere ait çeşitli ürünlerde de kullanıldığı, dava konusu tasarımların tasarımcı katkısı içermeyen, harcıalem tasarımlar oldukları gererkçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.