Hukuk Genel Kurulu 2006/10-367 E. , 2006/386 K. "" MAHKEMESİ : Siirt Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi TARİHİ : 27/04/2006 Taraflar arasındaki "tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Siirt Asliye Hukuk(İş) Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.7.2005 gün ve 2005/21-276 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 8.12.2005 gün ve 2005/9894-12880 sayılı ilamı ile, (...Dava, 19.07.2003 tarihinde çalışmaya ba…
**Hukuk Genel Kurulu 2006/10-367 E. , 2006/386 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Siirt Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi TARİHİ : 27/04/2006 Taraflar arasındaki "tespit" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Siirt Asliye Hukuk(İş) Mahkemesince davanın reddine dair verilen 21.7.2005 gün ve 2005/21-276 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 8.12.2005 gün ve 2005/9894-12880 sayılı ilamı ile, (...Dava, 19.07.2003 tarihinde çalışmaya başlayan ve 21.07.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu bekâr olarak ölen 01.05.1979 doğumlu sigortalının anne ve babası olan davacılara ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Öncelikle, belirtmek gerekirse ölüm tarihi itibarıyla 1479 sayılı Kanun kapsamında isteğe bağlı sigortalı olan, geçiminin sigortalı tarafından sağlanmadığı ve dava devam ederken dava dışı Bağ-Kur'dan kendisine yaşlılık aylığı bağlandığı belirlenen baba yönünden verilen ret kararı yerindedir. Davacı anne yönünden verilen karara gelince; davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun "Ana ve Babaya Gelir Bağlanması" başlığını taşıyan 24. maddesidir. Bu maddeye göre sigortalının iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölümü durumunda ana ve babanın gelire hak kazanabilmesinin ilk koşulu, sigortalının ölümü tarihinde, eş ve çocuklarına bağlanması gereken gelir toplamının, sigortalının saptanan gelirinin % 70'inden aşağı olmasıdır. Madde üzerinde 4958 sayılı Kanunun 35. maddesi ile yapılan değişiklikten önce, ana ve babanın anılan gelirden yararlanabilmelerinin ikinci koşulu, ölen sigortalının sağlığında onların geçimini sağlamış olması iken, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren düzenlemeyle sigortalının ana ve babasına gelir bağlanmasının ikinci koşulu, "sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almayan'' biçiminde değiştirilmiştir. İste uyuşmazlık, anılan değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce ölen sigortalının annesinin bu düzenlemeden yararlanıp yararlanmayacağı noktasında toplanmaktadır. Bu kapsamda uyuşmazlığın çözümü, hem sosyal güvenlik hukukunun niteliğinin irdelenmesini, hem de kanunların zaman bakımından uygulanmasına ilişkin kuralların incelenmesini zorunlu kılmaktadır. Kanunların geriye yürümesi konusunda mevzuatımızda genel bir düzenleme yoktur. Konu ile ilgili Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.10.2004 gün ve 528/533 sayılı kararında da açıkça belirtildiği gibi, kural olarak; her kanun, yürürlüğe girdiği tarihten itibaren derhal hukuksal sonuçlarını doğurmaya başlar ve bu tarihten sonra meydana gelen olaylara ve ilişkilere uygulanır. Bu kuralın doğal sonucu da, kanunların yürürlüğe girmelerinden önceki olayları etkilemeyeceği, başka bir anlatımla geriye yürümeyecekleridir.