11. Hukuk Dairesi 2019/2760 E. , 2020/845 K. MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16.04.2019 tarih ve 2018/982-2019/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, dur…
**11. Hukuk Dairesi 2019/2760 E. , 2020/845 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 16.04.2019 tarih ve 2018/982-2019/372 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalı işyerinin Eskişehir Sanayi Odası'nda kaydı olduğunu, müvekkili müdürlükte ise kaydının olmadığını, davalıya şube kayda davet çağrısı gönderildiğini, ancak cevabi yazıda Arçelik Eskişehir Fabrikası'nın "şube" olarak tanımlaması ve tescili gerektiren sebeplerin bulunmadığının bildirildiğini, mevzuat gereğince ilgili fabrikanın bağımsız sermayesi ve muhasebesinin bulunup bulunmadığına bakılmaksızın kendi başına sınai faaliyetin yürütüldüğü yer kapsamına girdiğini ileri sürerek, davalının fabrikasının şube kaydının Eskişehir Ticaret Sicili'ne tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, müvekkili şirketin söz konusu fabrikasının şube olarak tanımlanması ve tescilinin hukuken mümkün olmadığını, bu fabrikada buzdolabı ve kompresör üretildiğini, Ticaret Sicil Yönetmeliğinin 118. maddesinde şart koşulan kendi başına sinai ve ticari faaliyetin yürütülmediğini, dava konusu işyeri üzerinden müşterilerle ayrı ve bağımsız ticari işlemler yapılmadığını, işyerlerinin bizzat ayrı bir müşteri çevresi oluşturacak ticari faaliyette bulunulmadığını, merkezden ayrı ve bağımsız hareket edilmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, Dairemiz bozma kararına uyularak, davalının fabrikasında ve kayıtları üzerinde yapılan keşif ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, söz konusu fabrikanın ayrı bir sermaye yapısına sahip olmadığı, üretimi yapılan ürünlerin ve kullanılan hammadde ve malzemelerin satın alma ve temininin ve üretilen mamüllerin satışının davalı şirketin İstanbul'daki genel merkezinde bulunan satış ve pazarlama birimlerinde gerçekleştirildiği, söz konusu fabrikanın kendi başına sınai ve ticari faaliyette bulunmadığı, müstakil sermayesinin olmadığı ve müstakil muhasebesinin tutulmadığı, davaya konu fabrikada kendi başına sınai faaliyet ve ticari muameleleri gerçekleştirilmediği, davalı fabrikasının şube tescili koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.