11. Hukuk Dairesi 2022/1137 E. , 2023/3585 K. MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1037 Esas, 2021/1968 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2015/9 E., 2016/521 K. Taraflar arasındaki tespit ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinc…
**11. Hukuk Dairesi 2022/1137 E. , 2023/3585 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/1037 Esas, 2021/1968 Karar HÜKÜM : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 13. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2015/9 E., 2016/521 K. Taraflar arasındaki tespit ve hükümsüzlük davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Mahkeme kararı, Yargıtayca duruşma istemli olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 06.06.2023 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından eski hale getirme talepli olarak temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davacı vekiline 21.12.2021 tarihinde elektronik tebligat yoluyla tebliğ edildiği, davacı vekilinin 13.01.2022 tarihli dilekçesiyle temyiz ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 95 vd. maddeleri hükümleri uyarınca eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, öncelikle, davacı vekilinin eski hale getirme talebinin incelenmesi gerekmektedir. 6100 sayılı Kanun'un 95 vd. maddeleri uyarınca elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hakimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hale getirme talebinde bulunabilir. Düşen bir hakkın eski hale getirilmesine karar verilebilmesi için belli süre içerisinde işlem yapmaya mecbur olan kimsenin veya vekilinin arzu ve isteği dışında o işlemi yapmaktan aciz olduğu kanıtlanmış bulunmalıdır. Dosyanın tetkikinde, davacı vekilinin eski hale getirme dilekçesi ekinde sunduğu plastik, rekonstruktif, estetik cerrahi uzmanı operatör doktor tarafından düzenlenen 03.01.2022 tarihli istirahat raporunun resmi mahiyete haiz olduğunun belgelenmediği, sadece altında düzenleyen doktorun kaşe ve imzasının bulunduğu, vekilin hastalığı ile ilgili resmi mahiyete haiz bir raporun sunulmadığı anlaşılmıştır. Bu hali ile davacı vekilince ibraz edilen raporun resmi mahiyete haiz olduğu açıklıkla belgelenmediğinden eski hale getirme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 6100 sayılı Kanun'un 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 21.12.2021 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 13.01.2022 tarihinde verilmiştir. Bu itibarla davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmesi gerekmiştir, KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı vekilinin eski hale getirme isteminin REDDİNE, 2.Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.