10. Ceza Dairesi 2023/6246 E. , 2024/17703 K. ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/463 E., 2023/46 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği …
**10. Ceza Dairesi 2023/6246 E. , 2024/17703 K.** **"İçtihat Metni"** ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/463 E., 2023/46 K. SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2015 tarihli ve 2015/772 Esas, 2015/999 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.09.2022 tarihli ve 2020/10322 Esas, 2022/8921 Karar sayılı bozma kararı sonrası yapılan yargılama ile Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık 01.02.2023 ve 13.02.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinde bulunmuştur. III. GEREKÇE Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde; Bozmaya uyulduğu halde Tekirdağ Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 07.10.2022 tarihli yazısı içeriğine göre, sanık hakkında Tekirdağ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18.12.2013 tarih ve 2013/104 Esas, 2013/886 Karar sayılı ilamı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin dosyasının 11.06.2015 tarihinde infazen kapatıldığının bildirildiği, UYAP sisteminde yapılan araştırmada Tekirdağ (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.06.2015 tarihli ek kararı ile sanık hakkında "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyduğundan hakkında açılan kamu davasının 191 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşmesine" karar verildiği ancak düşme kararına ilişkin kesinleşme tarihinin UYAP kaydından görülmediği anlaşılarak yapılan incelemede; Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazı sırasında işlendiği açık olan 29.12.2014 tarihli incelemeye konu bu suç nedeniyle, 6545 sayılı Kanun'un 68 inci maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca “davanın düşmesine" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.01.2023 tarihli ve 2022/463 Esas, 2023/46 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2024 tarihinde karar verildi.