11. Hukuk Dairesi 2010/7432 E. , 2011/16962 K. MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.03.2010 tarih ve 2009/145 - 2010/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilek…
**11. Hukuk Dairesi 2010/7432 E. , 2011/16962 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.03.2010 tarih ve 2009/145 - 2010/104 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin 29, 30 ve 43. sınıfta tescilli "BAY KÖFTE PİDE+şekil" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin ise "BAY KUMPİR" ibaresini 43.sınıfta tescil ettirdiğini, davalı markasının müvekkiline ait marka ile iltibas yarattığını, her iki markada da ortak unsurun "BAY" ibaresi olup, diğer unsurların yardımcı durumunda olduğunu, markaların ayrıt edilemeyecek deredece benzer bulunduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli "BAY KUMPİR" ibareli markasının hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket temsilcisi, müvekkili markasının esas unsurunun "BAY" olmayıp "KUMPİR" ibaresi olduğunu, taraf markalarının halk tarafından karıştırılma ihtimali bulunmadığını savunarak, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davalıya ait markanın hükümsüzlüğü istenilen emtia açısından 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesi anlamında benzer olduğu ve 42 (b) maddesinde yer alan hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalı temsilcisi temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.