19. Hukuk Dairesi 2019/2381 E. , 2019/4872 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen istinaf talebinin reddine yönelik 2016/97 esas ve 2017/1130 karar sayılı, 27.12.2018 tarihli ek karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan
**19. Hukuk Dairesi 2019/2381 E. , 2019/4872 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen istinaf talebinin reddine yönelik 2016/97 esas ve 2017/1130 karar sayılı, 27.12.2018 tarihli ek karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması sonucunda Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20.Hukuk Dairesi tarafından verilen davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, faturalara dayalı olarak davalı tarafından başlatılan takipte davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davalının alacağını tahsil için takip başlattığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece davacının davalıya borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının takip dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince adli yardım talepli olarak istinaf edilmiş , adli yardım talepli istinaf istemine ilişkin olarak davalı tarafın adli yardım talebi Ankara BAM 20. Hukuk Dairesi tarafından reddedilmiş ve bu karara yapılan itiraz da Ankara BAM 21. Hukuk Dairesi tarafından reddedildikten sonra yerel mahkemece verilen kesin süreye rağmen istinaf nisbi harcının yatırılmaması nedeniyle 27.12.2018 tarrihli ek karar ile istinaf talebinin reddine karar verilmiş, istinaf isteminin reddine dair ek kararın kaldırılması için davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafça nisbi karar ve ilam harcının yatırılmadığı, davalının adli yardım talebinin Daire’nin verdiği kararla reddedilerek kesinleştiği, davalının HMK'nun 346/2 maddesi gereğince gerekli harç ve giderleri ilk derece mahkemesince verilen kesin sürede yatırması gerekirken yatırmadığı, ilk derece mahkemesince davalının istinaf isteminin reddine dair kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun istinaf talebinin reddine ilişkin kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesine gönderilmesine 22/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.