11. Hukuk Dairesi 2021/4670 E. , 2022/8524 K. MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01.07.2019 tarih ve 2018/153 E- 2019/230 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.04.2021 tarih ve 2019/1390 E- 2021/614 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incele…
**11. Hukuk Dairesi 2021/4670 E. , 2022/8524 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 01.07.2019 tarih ve 2018/153 E- 2019/230 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 22.04.2021 tarih ve 2019/1390 E- 2021/614 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkilinin ilaç sektöründe herkes tarafından bilinen son derece saygın bir firma olduğunu, davalı kurum nezdinde tescilli birçok markasının bulunduğunun, davalı şirketin "BIO-RELAX " ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilin "TİO-RELAX" ibareli marka ile dava konusu markanın ayniyet derecesinde benzediğini taraf markalarda “RELAX” ibaresi ve (-) işareti olmakla birlikte markanın ilk unsurları olan “TİO” ve “BİO” ibaresi arasında da ayniyet derecesinde benzerliği nedeniyle davalı markasının, müvekkilinin markasından ayırt edilmeyeceğini, karşı tarafın müvekkilin farklı olarak “T” harfi yerine “B” harfi kullandığını, bu kullanımın markaları farklılaştırmadığını, bilakis iltibas derecesini artırdığını, “BİORELAX” ibareli markanın tescili ile müvekkilinin “TİORELAX” markasının garanti ve reklam gücünden yararlanılarak haksız ticari bir değer kazanılacağını, müvekkilinin markasının itibarına zarar vereceğini, taraf markalarının kapsamlarındaki mallarında aynı olduğunu, her ikisinin de 5. sınıftaki malları kapsadığı gibi dava konusu marka kapsamında yer alan 3. sınıf mallarında 5. sınıf mallarla ilişkili bulunduğunu davalının marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, Türk Patent YİDK’nın 10.06.2013 tarihli ve 2013/M-2875 sayılı kararın iptaline, 2010/83500 sayılı “BİO-RELAX” ibareli markanın iptalini, tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Türk Patent vekili; taraf marklarında yer alan "relax" ibaresinin rahat anlamına gelip çekişmeli ürünler bakımından sıklıkla kullanıldığını, dava konusu başvuruda yer alan "BIO" ibaresinin "bitkisel" anlamına gelip bu anlamı itibariyle davacının itirazına mesnet markasından farklılaştığını, kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, taraf markalarının benzer olmadığını, müvekkili markasının 2010 tarihinden itibaren koruma altına alındığını, dava tarihi itibariyle hükümsüzlük davası için 5 yıllık dava zaman aşımının dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu 2010/83500 sayılı markanın kapsamında yer alan 5. sınıftaki "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler" emtiası yönünden görsel ve sesçil iltibas düzeyinde benzerlik oluştuğu, hedef tüketici kitlesi açısından markalar arasında idari, ekonomik veya işletmesel bir bağlantı bulunduğunu düşünme ve markaları karıştırma ihtimali bulunduğu, diğer yönden başvuru kapsamında yer alan" insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler" emtialarından bir kısmı açısından bu tür ürünler reçete ile satıldığından hedef tüketici kitlesi doktor-eczacı-veteriner açısından iltibas oluşmayacağı ileri sürülse de günümüzde bu tür ürünlerin sadece reçeteyi yazanlar veya ürünleri satanlar tarafından değil ihtiyaç sahipleri yani hasta veya yakınları tarafından bu tür ürün tüketiminde yanılgı yaşayabilecekleri, bu tür ürünlerin satıldığı yerde kalfa tabir edilen kişilerin reçeteleri yanlış da yorumlayıp içerdiği etken maddeler aynı diye görsel benzerlerini yanlışlıkla da olsa verebilecekleri ihtimali de bulunduğu gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile 10.06.2013 tarihli ve 2013/M-2875 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2010/83500 sayılı markanın kapsamında yer alan 5. sınıftaki "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler. Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler" yönünden iptaline ve bu mallar yönünden markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir. Karara karşı, davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacının itirazına mesnet markasının kapsamındaki tıbbi müstahzar emtiası ile dava konusu marka başvurusu kapsamındaki 5.1.sınıfta yer alan "insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi amaçlı kimyasal ürünler, kimyasal elementler." mallarının benzer olduğu, dava konusu marka başvurusu kapsamında, 5.1.sınıf dışındaki "Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler." emtiası ile davacı markası kapsamındaki tıbbi müstahzar emtiasının, doğası, kullanım şekli ve dağıtım kanallarının farklı olduğu, aynı mağazalarda satılsalar bile, farklı reyonlarda bulundukları, ayrıca, birbirini tamamlayan veya rekabet halinde olan mallar da olmadıkları, bu nedenle davalının başvurusu kapsamında bulunan 5.1.sınıf dışındaki" Tıbbi amaçlı diyet maddeleri; zayıflatıcı ürünler; bebek mamaları; tıbbi amaçlı bitkiler ve bitkisel içecekler." emtiasının davacının mesnet markasının kapsamından farklı bulunduğu, mahkemenin bu emtia bakımından da tarafların marka tescil kapsamlarının benzer kabul edilmesi yerinde olmadığı, ayrıca davacının itirazına mesnet markası bütün olarak "TİORELAX" ibareli olsa da "TİO-RELAX" olarak algılanacağı, markalarda ortak olarak yer alan "relax" ibaresinin Türkçe karşılığının "rahatlamak, gevşemek" anlamlarına geldiği, bu itibarla 5/1. sınıfta yer alan emtia bakımından ayırt ediciliğinin bulunmadığı, taraf markalarında yer alan asli unsurların "TİO" ve "BIO" ibareli olduğu hususları gözetildiğinde asıl unsurlar bakımından taraf markaları arasında işitsel ve görsel olarak kısmi bir benzerlik bulunduğu söylenebilirse de, ilaç markalarında görüşü dikkate alınması gereken kitle doktor ve eczacılardan oluşan bilinçli kitle olduğundan taraf markaları arasında yer alan bu benzerliğin iltibasa neden olmayacağı gerekçesi ile, davalılar vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeninde hüküm kurularak, davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur. Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 30/11/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.