11. Hukuk Dairesi 2008/10766 E. , 2010/1707 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/06/2008 tarih ve 2007/438-2008/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma
**11. Hukuk Dairesi 2008/10766 E. , 2010/1707 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/06/2008 tarih ve 2007/438-2008/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, davalıya kiralanan petrol istasyonunun dolgu alanında bulunması nedeniyle yapılan sözleşmenin Kıyı Kanunu ve İmar Kanunu’nun emredici hükümlerine aykırı olduğunu, anılan tesise çalışma ruhsatı verilemeyeceğini ileri sürerek mevcut kira akdinin mutlak butlan nedeniyle geçersizliğine karar verilerek iptalini ve mecurun boşaltılarak aynen teslimini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacıya ait tapulu alan üzerinde kurulmuş bulunan petrol istasyonunun Kıyı Kanunu’na tabi olmadığını, bu nedenle Borçlar Kanunu’nun 19 ve 20.maddelerine aykırı bir durumun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda benimsenen bilirkişi raporlarına göre, dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi dahilinde olmadığı, ancak kıyı kenar çizgisine 75 metre mesafede sağ şeritte yer aldığı, doldurma ve kurutma yoluyla elde edilen arazi içinde kaldığı, imar planında park ve rekreasyon alanı içerisinde bulunduğu, Kıyı Kanunu’nun 6 ve 7 nci maddeleri kapsamında sayılan yapılardan olmadığı gerekçesiyle taraflar arasındaki sözleşmenin BK.nun 20 nci maddesi uyarınca batıl bulunduğundan geçersizliğine, davalının taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 27.00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.