6. Ceza Dairesi 2020/3817 E. , 2021/6975 K. MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığını ihlal HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-)Sanık ...’un mağdur ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede: Sanığın, tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 2005/1021 Esas ve 2006/683 Karar sayılı ilamındaki mahk…
**6. Ceza Dairesi 2020/3817 E. , 2021/6975 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, iş yeri dokunulmazlığını ihlal HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-)Sanık ...’un mağdur ...’a karşı hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede: Sanığın, tekerrüre esas alınan Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 2005/1021 Esas ve 2006/683 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetinin, 765 sayılı TCK'nın 491/ilk (5237 sayılı TCK'nın 141/1) maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 765 sayılı TCK'nın 491/ilk (5237 sayılı TCK'nın 141/1) maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilerek, hakkında yukarıda anılan ilamın esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II-)Sanık ...’un mağdur ...’a karşı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, mağdur ...’a karşı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede: Sanık, mağdur ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali eylemini gündüz vakti işlediği halde TCK’nın 116/4. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş ve bozma ilamımıza konu ilk karara karşı aleyhe temyiz bulunmadığı halde ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden hüküm kurulmuş ise de sanık hakkında açılan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Sanığa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 116/2, 119/1-c maddelerinde tanımlanan birden fazla kişi ile birlikte işlenmiş iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı Yasanın 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihleri olan 30.06.2008 ve 09.07.2008 tarihlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş,sanık ...’un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.04.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.