19. Hukuk Dairesi 2016/15710 E. , 2018/549 K. MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, davacının Renault marka 2008 model aracı 30/04/2012 tarihinde davalıdan satın aldığını, davacının TIR şoförü olduğunu, her g…
**19. Hukuk Dairesi 2016/15710 E. , 2018/549 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. - K A R A R - Davacı vekili, davacının Renault marka 2008 model aracı 30/04/2012 tarihinde davalıdan satın aldığını, davacının TIR şoförü olduğunu, her gün Bursa-İnegöl arasında yol kat ettiğini, yol mesafesinin tek gidiş 110 km. olduğunu, her gün 2 veya 3 sefer yaptığını, davacının aracının standart araçlardaki mazot sarfiyatının %20 ila 25 daha fazlasını yaptığını, %40-44 arasında mazot sarf ettiğini, bu durumun ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/23 D.İş sayılı dosyasıyla tespit edildiğini, bir yıl süresince mazot sarfiyatının fazla olması nedeniyle davacının zarara uğradığını, aracın ayıplı olduğunu belirterek satış bedelinden indirim ve davacının mazot sarfiyatının fazla olması nedeniyle uğradığı menfi zararının tazminini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacının yaptırdığı tespitin usul ve yasaya aykırı olduğunu, ayıp ihbar sürelerine riayet edilmediğini, dava dilekçesinde talep miktarlarının belli olmadığını, bu hususun açıklattırılması gerektiğini, davacının aracı 30/04/2012 tarihinde satın aldığını, aracı ilk defa 02/06/2012 tarihinde mazot sarfiyatının olması gerekenin üzerinde olduğu iddiasıyla servise bırakıldığını, farklı şikayetlerle üç defa getirildiğini, işlem yapılmadan işi olduğu gerekçesiyle aracın çıkarıldığını, davacının tüm sistemin değişmesine muvafakat vermemesi üzerine enjektör onarımı yapıldığını, davalının sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; fazla yakıt tüketiminin lüzumlu vasıflarda eksiklik yani olmazsa olmaz nitelikte bir eksiklik değil, tanıtma ve kullanma kılavuzunda satıcı tarafından vaat edilen nitelik veya niceliğin bulunmaması şeklinde ortaya atılan bir eksiklik olduğu, aracın fazla yakıt tüketmesinin önlenmesi için enjektörlerin değişmesi gerektiği yorumunun ancak sıfır km yeni araçlar için geçerli olabileceği, davacı ile dava dışı lojistik şirketleriyle yapılan sözleşmelere göre yakıt tüketiminin 100 km'de 38 litre olarak belirtildiği, sözleşme ekinde yer alan araç yakma oranının %40 olarak belirtildiği ve davalı şirket tarafından davacıya satılan aracın ikinci el olduğu, 500.000 km kat etmiş olduğu, bu tür araçlarda yakıt tüketiminin pek çok faktöre göre değişebileceği gözönüne alınarak davacının aracın fazla yakıt tüketmesi dolayısıyla ayıplı olduğu iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.