Hukuk Genel Kurulu 2017/452 E. , 2018/1975 K. "" MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki “geçici elektrik aboneliği tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 24.04.2014 tarihli ve 2013/4523 E., 2014/878 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 11.06.2015 tarihli ve 2014/14732 E., 2015/10765 K. sayılı kararı ile: “...Davacı vekili dava dilekçesinde;…
**Hukuk Genel Kurulu 2017/452 E. , 2018/1975 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi Taraflar arasındaki “geçici elektrik aboneliği tesisi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 3. Tüketici Mahkemesince davanın reddine dair verilen 24.04.2014 tarihli ve 2013/4523 E., 2014/878 K. sayılı kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 11.06.2015 tarihli ve 2014/14732 E., 2015/10765 K. sayılı kararı ile: “...Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, Ankara İli, Mamak İlçesi, Şahintepe Mahallesi, 652. Sokakta bulunan 31/4 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu; davaya konu daireye elektrik aboneliği tesisi taleplerinin davalı tarafça reddedildiğini, dairenin doğalgaz ve telefon aboneliklerinin bulunduğunu, İmar Kanunu'nun geçici 11. maddesi gereğince abonelik tesisi taleplerinin kabul edilmesi gerektiğini belirterek; geçici abonelik tesisine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; abonelik tesisi talep edilen dairenin bulunduğu binanın iskan ruhsatının olmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir. Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, geçici elektrik aboneliği tesisi istemine ilişkindir. Uyuşmazlık; davacıya ait daireye geçici elektrik aboneliği verilip verilmeyeceği hususunda toplanmaktadır. 3194 sayılı İmar Kanunu'nun "Yapı Kullanma İzni" başlıklı 30.maddesinde; yapının tamamen bitmesi halinde tamamının, kısmen kullanılması mümkün kısımlarının tamamlanması halinde ise tamamlanan kısımlarının kullanılabilmesi için inşaat ruhsatını veren belediye ve valilikten izin alınmasının mecburi olduğu, mal sahibinin müracaatı üzerine yapının ruhsat ve eklerine uygun olduğu ve kullanılmasında mahzur görülmediğinin tespitinin gerekli olduğu hükme bağlanmıştır. Yine aynı kanunun "Kullanma İzni Alınmamış Yapılar" başlıklı 31.maddesinde; inşaatın bitme gününün, kullanma izninin verildiği tarih olduğu, kullanma izni verilmeyen ve alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinden ve tesislerinden faydalandırılmayacağı ancak kullanma izni alan bağımsız bölümlerin bu hizmetlerden istifade edeceği düzenlenmiştir. İmar Kanunu'nun bu hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; yapı kullanma (iskan) izni verilmeyen veya alınmayan yapıların izin alınıncaya kadar belediye hizmetlerinden ve tesislerinden faydalanamayacaklarının açık olduğu tartışmasızdır.