15. Ceza Dairesi 2016/4258 E. , 2016/8583 K. Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, .... Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2013/570 esas, 2014/197 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/12/2015 tarih ve 2015-26779/84680 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanı…
**15. Ceza Dairesi 2016/4258 E. , 2016/8583 K.** **"İçtihat Metni"** Güveni kötüye kullanma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair, .... Sulh Ceza Mahkemesinin 13/03/2014 tarihli ve 2013/570 esas, 2014/197 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/12/2015 tarih ve 2015-26779/84680 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2016 tarih ve 2015/425884 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; Dosya kapsamına göre, 1- Kayden 26/10/1995 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılmayarak, fazla cezaya hükmedilmesinde, 2- Suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçu olarak tespit edilen eyleminden dolayı hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi, 3- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi hükmü gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen ve ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereğince ödenemeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde, isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur. GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubu arasında olan suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ile suça sürüklenen çocuğun güveni kötüye kullanma suçu olarak tespit edilen eyleminden dolayı hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunu’nun 106/4. maddesi hükmü gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen ve ödenmeyen adli para cezalarının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden,... Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 13.03.2014 gün ve 2013/570-2014/197 sayılı hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından, TCK'nın 155/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak 4 ay hapis ve 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim ile 3 ay 10 gün hapis ve 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilerek, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL'den hesaplanarak neticeten ayrı ayrı olmak üzere 2.000,00 TL ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, ayrıca “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun ihtarına (ihtar edilememiştir)” ilişkin bölümlerin çıkarılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.