7. Hukuk Dairesi 2013/19779 E. , 2014/4785 K. Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi Tarihi : 29/11/2012 Numarası : 2009/247-2012/708 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin sunduğu temyiz d…
**7. Hukuk Dairesi 2013/19779 E. , 2014/4785 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi Tarihi : 29/11/2012 Numarası : 2009/247-2012/708 Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin sunduğu temyiz dilekçesinde mahkeme kararının hangi nedenlerle bozulması gerektiğine dair temyiz nedeni bildirilmemiş olması, Dairemizce gerekçeli temyiz dilekçesi sunularak temyiz edilen dosyalarda da temyiz dilekçesinde belirtilen temyiz nedenleriyle bağlı kalınarak temyiz incelemesi yapılıyor olması ile yine mahkeme kararında Dairemizce kamu düzenini ilgilendiren ve re'sen bozma nedeni yapılmasını gerektirecek bir hata bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz itirazlarının reddine. 2-Davalı G.. S.. vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede ise, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı G.. S..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 3-Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı G.. S.. davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, haklı feshin işverence ispat edilemediği belirtilerek bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 1475 Sayılı Yasanın kıdem tazminatına ilişkin yürürlükte olan 14. Maddesinde kıdem tazminatının ne şekilde hesaplanacağı açıkça belirtilmiştir. Buna göre, her tam yıl için işçinin 30 günlük ücreti tutarında tazminat ödeneceği ve bir yıldan artan süreler için de aynı oran üzerinden ödeme yapılacağı kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının toplam hizmet süresinin 1 yıl 2 ay 13 gün olduğu kabul edilmiş ve davacının son aylık ücreti de giydirilmiş brüt 488,70 TL olduğu kabul edilmiştir. Buna karşın kıdem tazminatı hesaplaması yapılırken, davacının 1 yıllık kıdem süresi için kabul edilen 488,70 TL ücreti 4 ile çarpılmak suretiyle 1 yıl için hakedilen tazminat miktarı belirlenmiş ve bakiye 2 ay ile 13 güne ilişkin tazminat miktarı da belirlenip toplanarak sonuç tazminat miktarı 2.053,65 TL olarak hesaplanmıştır. Davacının 1 yıllık hizmet süresi için kıdem tazminatı hesaplanırken, ücretinin 4 katının belirlenmiş olması hatalı olup, kıdem tazminatı belirlenmesinde hatalı hesaplama yapmış olan bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması bozma nedenidir. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı G.. S..'ya iadesine, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.