11. Hukuk Dairesi 2020/1022 E. , 2020/5762 K. "" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.03.2018 tarih ve 2016/340 E. - 2018/129 K. sayılı kararın davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/1748 E. - 2019/1304 …
**11. Hukuk Dairesi 2020/1022 E. , 2020/5762 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.03.2018 tarih ve 2016/340 E. - 2018/129 K. sayılı kararın davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12.12.2019 tarih ve 2018/1748 E. - 2019/1304 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı şirket vekili ve davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanunun’un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; müvekkili şirketin "TST TAMER ANKARA İSKELE VE KALIP SİSTEMLERİ" ibareli ve 2015/18073 sayılı markanın 06, 07, 19, 35, 37 ve 40. sınıflarda tescili için davalı kuruma başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin aynı zamanda “TMR” logosunu içeren 06. ve 19. sınıflarda tescilli 1986/176869 sayılı ve 19. ve 37. sınıflarda tescilli 2012/103217 sayılı TST TST TAMER KALIP VE İSKELE SİSTEMLERİ ibareli markaların sahibi olduğunu, dava konusu başvuru markası ile seri marka yapılmak istendiğini, marka başvurusuna diğer davalı tarafından 1994/156063, 2002/19654, 2004/41807 ve 2013/56139 sayılı “TST” ibareli markaları mesnet gösterilerek 556 sayılı KHK’nın 8/1-b, 8/5 ve 35. maddeleri uyarınca itiraz edildiğini, Markalar Dairesi Başkanlığı’nın itirazı kısmen kabul ederek müvekkili şirketin başvurusunun 6 ve 7. sınıf ürünlerin tamamı ile 35. sınıfa giren bir kısım hizmetleri çıkardığını, bu karara yapılan itiraz üzerine YİDK’in itirazlarının reddine ve başvurunun geriye kalan mallar/hizmetler yönünden tescil işlemlerinin devamına karar verildiğini, markaların 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendine göre benzer olmadığını, davacının aynı zamanda müktesep hakkı bulunduğunu ileri sürerek YİDK’nın 2016-M-6809 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı şirket vekili, taraf markalarının benzer olduğunu, müvekkilinin markasının tescil tarihinin 1994 olduğunu, davacı yan markasının ise 2015 yılında tescil edildiğini, ispatlanamayan eski kullanımına ilişkin beyanların kabul edilemeyeceğini, davacının kazanılmış hakkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.