6. Ceza Dairesi 2012/14106 E. , 2014/22444 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın annesi olan mağdur ...'nun 10.09.2009 tarihli oturumda, suç tarihinde oğlunun uyuşturucu tedavisi gördüğünü, ilaç aldığını, ilacın etkisi ile bu olayı gerçekleştirmiş olabileceğini ileri sürdüğü, ancak ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin h
**6. Ceza Dairesi 2012/14106 E. , 2014/22444 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın annesi olan mağdur ...'nun 10.09.2009 tarihli oturumda, suç tarihinde oğlunun uyuşturucu tedavisi gördüğünü, ilaç aldığını, ilacın etkisi ile bu olayı gerçekleştirmiş olabileceğini ileri sürdüğü, ancak ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin herhangi bir delil ve belge ibraz etmediği gibi, olay sonrası yakalanıp 31.07.2009 günü doktor raporu alınan sanığın, genel durumunun iyi, şuurunun açık olduğu belirtilmiş olup herhangi bir uyarıcı veya uyuşturucu maddenin etkisi altında olduğundan bahsedilmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın ceza sorumluluğunun bulunup bulunmadığının araştırılması yönünde tebliğnamede bozma isteyen görüşe katılınmamıştır. Yağma suçunun konutta işlendiği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine, “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 2 adet adli tıp gideri 60 TL, 1 adet davetiye gideri 4,50 TL olmak üzere toplam 64,50 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.