Hukuk Genel Kurulu 2015/1583 E. , 2018/1831 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kocaeli 3. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.11.2012 tarihli ve 2011/328 E., 2012/435 K. sayılı kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 19.12.2013 tarihli ve 2013/520 E., 2013/29714 K. sayılı kararı ile; "...Davacı vekili; davacının 01.05.1995-31.12.2008 tarihleri aras…
**Hukuk Genel Kurulu 2015/1583 E. , 2018/1831 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kocaeli 3. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.11.2012 tarihli ve 2011/328 E., 2012/435 K. sayılı kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 19.12.2013 tarihli ve 2013/520 E., 2013/29714 K. sayılı kararı ile; "...Davacı vekili; davacının 01.05.1995-31.12.2008 tarihleri arasında davalı ...'nin temizlik işlerinde temizlik işçisi olarak çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, fazlaya ilişkin istem ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 250,00 TL yıllık izin ücreti, 2.000,00 TL fazla çalışma ücreti, 2.000,00 TL hafta tatili ücreti, 250,00 TL genel tatil ücretinin faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili; belediyeden ihale yolu ile temizlik işini üstlenen firmaların sigortalı çalışanı olan davacının işvereninin Belediye olmadığını, temizlik işini üstlenen firmalar ile Belediye Başkanlığı arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sonlandırıldığı, çalıştığı sürece senelik izinlerini kullanmadığı, yaptığı fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışması alacaklarının ödendiğini gösterir kanıt olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir, 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.