11. Hukuk Dairesi 2018/2452 E. , 2019/6996 K. MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16/10/2015 gün ve 2014/1410 - 2015/967 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/10/2017 gün ve 2016/2919 - 2017/5227 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor di…
**11. Hukuk Dairesi 2018/2452 E. , 2019/6996 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ TÜRK MİLLETİ ADINA Taraflar arasında görülen davada İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16/10/2015 gün ve 2014/1410 - 2015/967 sayılı kararı onayan Daire'nin 10/10/2017 gün ve 2016/2919 - 2017/5227 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü: Davacı vekili, davalının 14/11/2007-02/08/2010 tarihleri arasında müvekkili işletmesinde boya üretim renk laboratuvarında renk teknisyeni olarak çalıştığını, hiçbir geçerli sebep bulunmaksızın işten ayrıldığını, işten ayrılır ayrılmaz aynı sektörde rakip firmada işe başladığını, davalının müvekkilinin müşterilerini tanıdığını ve ticari sırlarına vakıf olduğunu, iş sözleşmesinde de işçinin işten ayrıldıktan sonra 2 yıl içerisinde aynı iştigal alanında iş yapan Ege veya Marmara bölgesindeki bir işletmede çalışamayacağının düzenlenmiş olduğunu, bu rekabet yasağının ihlali halinde 1 yıllık maaşın cezai şart olarak ödeneceğinin belirlendiğini ileri sürerek davalının son 1 yıllık maaşı olan 14.520.- TL cezai şartın davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.