11. Hukuk Dairesi 2015/15461 E. , 2016/113 K. MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2015 tarih ve 2015/190 esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı (alacaklı) .... vekili, davalıların donatanı ve işletmecis…
**11. Hukuk Dairesi 2015/15461 E. , 2016/113 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasındaki davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/07/2015 tarih ve 2015/190 esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı (alacaklı) .... vekili, davalıların donatanı ve işletmecisi olduğu .... adlı .... bayraklı gemide üçüncü kaptan olarak görev yapmakta olan müvekkilinin hizmet akdinin, davalılardan .... tarafından 12.12.2014 tarihinde haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini, müvekkilinin hizmet sözleşmesi uyarınca maaş, prim ve ikramiye alacağı olmak üzere davalılardan toplam 16.578,47 USD alacaklı olduğunu, söz konusu alacağın ödenmesi için davalılar hakkında başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durdurulduğunu ileri sürerek, davalıların takibe vaki itirazlarının iptalini, gemi ve deniz alacağı kapsamındaki alacak nedeniyle, geminin seferden men edilerek üzerine ihtiyati haciz konulmasını, kanuni rehin hakkı tesisini talep ve dava etmiştir. Davanın açıldığı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.5.2015 tarihli tensip ara kararı ve 04.06.2015 tarihli gerekçeli ara karar ile davacı vekilinin talebinin kabulü ile 43.208,27 TL alacak için .... isimli gemi üzerine teminatsız olarak ihtiyati haciz konulmasına, geminin seferden men edilmesine karar verilmiştir. Davalılardan .... vekili, 28.5.2015 tarihli dilekçesi ile müvekkilinin geminin işletmecisi ve donatanın acentesi olmadığını, bu nedenle kendilerine husumet tevcih edilemeyeceğini, öte yandan müvekkilinin davacının işvereni de olmadığını beyanla, 29.5.2015 tarihli ihtiyati haciz ve 4.6.2015 tarihli seferden men kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, 15.6.2015 tarihli evrak üzerinde verilen ara karar ile geminin seferden men edilmesine ilişkin 4.6.2015 tarihli ara kararının TTK'nın 1353. maddesi hükmüne aykırı olması nedeniyle kaldırılmasına karar verilmiş; 2.7.2015 tarihli karar ile de davalı vekilinin ihtiyati hacze itirazı ile davacı vekilinin seferden men kararının kaldırılmasına dair ara kararına itirazının reddine karar verilmiştir. Mahkemece verilen işbu karar davacı (alacaklı) vekili ile katılma yoluyla davalı (borçlu) .... vekillerince ayrı ayrı temyiz edilmiştir. 1- Mahkemenin geminin seferden men edilmesine dair kararı, mahiyeti itibariyle HMK'nın 389 vd. maddelerinde düzenlenen ihtiyati tedbir kararı niteliğinde olup, bu kararın itiraz üzerine kaldırılması da yine aynı kanunun 394. maddesi çerçevesinde verilmiş bir karardır. 21.2.2014 tarih ve 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı İçtihatları Birleştirme Kararı uyarınca, ilk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilen kararlara karşı temyiz yolu kapalıdır. Sözü edilen İBK'nın ihtiyati tedbirin itiraz üzerine kaldırılmasına dair kararlara itiraz edilmesi üzerine verilen kararlara da şamil nitelikte olduğu kuşkusuzdur. Bu nedenle, davacı vekilinin geminin seferden men edilmesine dair ihtiyati tedbir kararının itiraz üzerine kaldırılmasına ilişkin itirazının reddi kararına yönelik temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Davalı (borçlu) vekili tarafından verilen katılma yoluyla temyiz dilekçesinin temyiz defterine kaydedildiği belirlenemediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Öte yandan, davalı (borçlu) vekilinin, davacı (alacaklı) vekilinin temyizi kabil olmayan bir karara yönelik asıl temyiz istemine katılmak suretiyle temyiz isteminde bulunmasının mümkün bulunmadığı gibi, asıl temyiz isteminin verilen ihtiyati haciz kararına yönelik bulunmaması da gözetildiğinde, davalı (borçlu) vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminin dahi reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mümeyyiz taraf vekillerinin temyiz istemlerinin ayrı ayrı REDDİNE, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden karşı taraf (alacaklı)'ya iadesine, 11/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.