11. Hukuk Dairesi 2021/2264 E. , 2021/2992 K. "" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Enez Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.10.2019 tarih ve 2010/86 E. - 2019/97 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulü ile davanın reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2020/1250 E. - 2020/363 K. sayılı kesin kararın davacı ve…
**11. Hukuk Dairesi 2021/2264 E. , 2021/2992 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 43. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Enez Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02.10.2019 tarih ve 2010/86 E. - 2019/97 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulü ile davanın reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.11.2020 tarih ve 2020/1250 E. - 2020/363 K. sayılı kesin kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 02.02.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Dava; davalı banka tarafından temlik edilen 28.284,00 TL alacaktan dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti ve istirdat talebine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine istinaf mahkemesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurarak farklı bir gerekçe ile davanın reddine kesin olarak karar verilmiş, bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.02.2021 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 29.03.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.