11. Hukuk Dairesi 2021/4454 E. , 2022/8579 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05.12.2018 tarih ve 2017/411 E. - 2018/445 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.03.2021 tarih ve 2019/484 E. - 2021/361 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi dava
**11. Hukuk Dairesi 2021/4454 E. , 2022/8579 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 05.12.2018 tarih ve 2017/411 E. - 2018/445 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 17.03.2021 tarih ve 2019/484 E. - 2021/361 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ..., davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, 2005 yılında oluşturduğu “İYİ YAŞAM” ve türevi markaların gerçek hak sahibi olduğunu, sağlıklı yaşam sektörüne dair olarak kitap yayıncılığı, internet sitesi yayıncılığı, elektronik yayıncılık, akıllı telefon/tablet uygulamaları gibi birçok alanda faaliyet gösterdiğini, “İYİ YAŞAM” markasını yoğun kullanım sonucunda özellikle sağlıklı yaşam sektöründe ayırt edici ve tanınmış hale getirdiklerini, davalı şirketlerin, kendilerinin gerçek hak sahibi olduğu ve yoğun kullanım sonucu ayırt edicilik kazandırdığı “İYİ YAŞAM” markasıyla benzer “BÜYÜKYALI İYİ YAŞAM” markasını tescil ettirmeye çalıştıklarını, markaların gerek fonetik ve görsel, gerekse de konsept olarak ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalıların zaten markalarını “iyi yaşam” şeklinde kullandıklarını, aynı emtia sınıfına girdiklerini ve aynı tüketici kitlesine hitap ettiklerini, davalıların markayı sadece “İyi Yaşam” şeklinde kullanıyor olmalarının başvuruyu kötüniyetli yaptıklarının bir tezahürü olduğunu, “İyi Yaşam” ve türevi markalarının tanınmış marka niteliğinin bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 2017-M-6683 sayılı kararının iptalini, davalıların markasının tescili halinden hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir. Davalı şirketler vekili, kendi markalarının “bileşke marka” olduğunu ve görsel, işitsel ve anlamsal açıdan davacının markalarına benzemediğini, “iyi yaşam” ibaresinin sadece davacı şirketin kullanımına bırakılamayacak kadar geniş ve sıradan bir ibare olduğunu, “iyi yaşam” sloganının Büyükyalı Projesi’nin tüketicilere vaat ettiği “yüksek standartlı yaşam”ı anlatmak için seçildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı ... vekili, müvekkili Kurum kararının usul ve yasaya uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "Büyükyalı İyi Yaşam" ibareli marka başvurusu ile davacının "İYİ YAŞAM" ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, davalı markasında yer alan "Büyükyalı" ibaresinin başvuru markasını davacı markalarından uzaklaştırdığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi tarafından başvuru konusu işaret ile davacı markası arasında işletmesel bağlantı olduğu ya da idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletme tarafından piyasaya sunulan markalı mallar/hizmetler algısı oluşmayacağı, taraf marka işaretleri benzemediğinden 556 sayılı KHK 8/1 iltibasın bulunmadığı, davalı başvurusunun kötü niyetli yapıldığı da kanıtlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların markalarının ortak unsurunun "İYİ YAŞAM" ibaresi olduğu, iyi yaşam ibaresi bir sıfat tamlaması olarak günlük dilde de kullanılan bir ibare olmasına rağmen davacı tarafından yaygın bir şekilde kullanıldığı, ayırt edici nitelik kazandığı, davacının ayırtedicilik kazandırdığı tescilli markasının birebir olarak davalı şirketlerin başvurusunun içerisinde esas unsur olarak yer aldığı, markalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davacının itirazına mesnet markaları ile davalıların başvurusu olan işaretinin bütün olarak bıraktığı izlenimin benzer olduğu, emtia benzerliğinin de bulunduğu, 556 sayılı KHK madde 8/1-b koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 05.12.2018 gün ve 2017/411 Esas - 2018/445 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile ...'nun 2017-M-6683 sayılı YİDK kararının iptaline, davalı şirketler adına tescil edilen 2016/93043 sayılı "BÜYÜKYALI İYİ YAŞAM" markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmiştir. Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı ...., davalı ...'nun temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 156,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 01/12/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.