6. Ceza Dairesi 2011/16198 E. , 2014/430 K. Tebliğname No : 6 - 2009/53143 MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi TARİHİ : 13/10/2008 NUMARASI : 2006/595 (E) ve 2008/1183 (K) SUÇ : Hırsızlık Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, s…
**6. Ceza Dairesi 2011/16198 E. , 2014/430 K.** **"İçtihat Metni"** Tebliğname No : 6 - 2009/53143 MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Çocuk Mahkemesi TARİHİ : 13/10/2008 NUMARASI : 2006/595 (E) ve 2008/1183 (K) SUÇ : Hırsızlık Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelemede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Yakınana ait aracın sağlam ve muhkem camını kırarak oto teybini çalmaya kalkışan sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesine göre, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143. maddeleri kapsamında kaldığı halde lehe yasa değerlendirilmesinin 5237 sayılı TCK.nın 142/2-d maddesine göre yapılması, 2- Sanığın eylemine uyan 765 TCK.nın 493/1, 62, 522 (normal), 55/3.maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 35, 31/3. maddelerinde öngörülen cezaların alt ve üst sınırları ile 5237 sayılı Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, lehe olan Yasanın uygulama sırasında mahkemesince yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 3-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık İ.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.