11. Hukuk Dairesi 2009/14621 E. , 2010/3170 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 26. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/06/2007 gün ve 2006/318-2007/222 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.10.2009 gün ve 2009/9425 - 2009/9930 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikte
**11. Hukuk Dairesi 2009/14621 E. , 2010/3170 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara (Kapatılan) 26. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/06/2007 gün ve 2006/318-2007/222 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.10.2009 gün ve 2009/9425 - 2009/9930 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı vekili, davalının merkez şubesi hesabındaki 2001 yılında 143.106,00 YTL, 2002 yılında 515.555,00 YTL olmak üzere toplam 658.661,00 YTL'nın müvekkilinin hesabına borç kaydedilmek suretiyle haksız tahsil edildiğini ileri sürerek, anılan meblağın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davacı kurumun hesaplarındaki 2001 ve 2002 yıllarına ait borç kaydedilen 658.661,00 YTL'nın kurum işlemlerinden kaynaklanan banka sigorta muamele vergisi BSMV olup, bu vergilerin davacıya ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, 6802 sayılı Gider Vergileri Kanunu 28. maddesi uyarınca bankaların her ne şekilde olursa olsun yaptıkları bütün işlemler nedeniyle kendi lehlerine her ne nam altında olursa olsun nakden ve hesaben aldıkları paralar banka muamele vergisine tabi olduğu, aynı kanunun 30.maddesine göre banka muamele vergisinin mükellefinin banka olduğu, bankanın bu vergiyi yansıtmasının ancak sözleşme ile mümkün olacağı, taraflar arasında mevcut 01.11.1989 tarihli sözleşmede banka muamele vergisinin davacıya ait olduğuna dair bir hükmün bulunmadığı, bu nedenle de davalının BK'nun 61 ve müteakip maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre toplam 658.661,00 YTL'nı davacıya ödemek zorunda olduğu, ödemenin yapıldığı tarihten itibaren faizin yürütülmesi gerektiği, bu meblağların bankaya yatırıldığı tarihlerden itibaren dava tarihine kadar hesaplanan yasal faizinin 574.923,00 YTL olup, toplam miktarın 1.233.584,00 YTL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen karar,davalı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır. Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK.nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 23.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.