4. Ceza Dairesi 2021/22063 E. , 2024/1831 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/741 E., 2016/112 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edil…
**4. Ceza Dairesi 2021/22063 E. , 2024/1831 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/741 E., 2016/112 K. SUÇLAR : Hakaret, tehdit HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi, bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle birinci fıkrası, 43 üncü, 129 uncu, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 2 ay 1 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine, 2. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 29 uncu, 62 nci maddeleri, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesi uyarınca 360,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın, katılana 11.02.2014 ile 25.02.2024 tarihleri arasında " Kızım nasıl bir ş...siz insan mısın, insanda biraz gurur olur, baksana tokatçı parayı ver kurtul bir daha senin yüzünü gören ş...siz, seni okutan hocanın a... kitabını s...im ver parayı adi, seni fırlama ver paramı ş...siz daha kötü olacak yeter artık neymişsin sen neredeysen ben geleyim, bak sana tele, sen iyi laftan anlamıyorsun kötü laftan anlamıyon adi, ş...siz görüşürüz, bak tele p...lik yapma. " şeklinde mesajlar göndererek hakaret ve sair tehdit suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur. IV. GEREKÇE Tehdit suçundan temel ceza olarak tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği ve karar tarihi itibarıyla da hükmün temyize tabi olduğu belirlendiğinden Tebliğname'deki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir. A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, katılan beyanı, mesaj tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın atılı suçları işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı ve sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı, anlaşılmakla sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. B. Sair Yönlerden Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Hakaret suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/3 oranında indirim yapıldığı sırada hapis cezasının ''2 ay 14 gün'' yerine, ''3 ay 14 gün'' olarak belirlenmesi, 2. Seçimlik ceza öngören tehdit suçundan kurulan hükümde, sanık hakkında temel ceza olarak hapis cezası tercih edildikten sonra, bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi, 3. 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, tehdit suçundan kurulan hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi, 4. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluğu, Hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2024 tarihinde karar verildi.