11. Hukuk Dairesi 2017/1045 E. , 2018/4337 K. "" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2016 tarih ve 2016/19-2016/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve…
**11. Hukuk Dairesi 2017/1045 E. , 2018/4337 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2016 tarih ve 2016/19-2016/137 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankadan ticari kredi kullandığını, davalı bankanın haksız olarak ve TBK madde 20 ve ilgili maddelerine aykırı bir şekilde, müvekkilinden bahsi geçen kredi için, kredi açılış tarihinde dosya masrafı adı altında; kredi kullandırım ücreti, erken kapama komisyonu, hesap işletim ücreti, arşiv ücreti ve BSMV adı altında kesintiler yaparak, müvekkilinden haksız paralar aldığını ileri sürerek müvekkilinden alınan ve kesilen genel işlem koşulu olan tüm alacaklarının hesaplanıp, 6100 sayılı yasada düzenlenen belirsiz alacak ve tespit hükümleri doğrultusunda, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 1,00 TL’nin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra talep sonucunu 2.180,00 TL’ye yükseltmiştir. Davalı vekili, dava konusu kredinin ticari olduğunu, alınan masrafların sözleşmeye uygun olduğunu, tarafların tacir olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan sözleşmelerin "Standart Sözleşme" olduğu, davalı bankaca alınan masrafların haksız ve karşılıksız bir olduğunu, taraflar arasında imzalanan ve kesintilerin yapılmasına dayanak olan sözleşmenin TBK’nin 20., 21. ve 25. maddelerine aykırılık teşkil ettiği, sözleşmede, davacı yan aleyhine konulan masraflara ilişkin hükümlerin yazılmamış sayılacağı, davacının, davalı bankadan iadesini talep edebileceği alacak tutarının 5.767,96 TL olduğu, taleple bağlı kalınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2.180,00 TL’nin ödenmesine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava, taraflar arasındaki kredi sözleşmelerine istinaden alınan masrafların iadesi istemine ilişkin belirsiz alacak davası olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesi belirsiz alacak ve tespit davasını düzenlemektedir. Anılan madde, "(1) Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir. (2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın