11. Hukuk Dairesi 2013/3863 E. , 2014/9984 K. "" MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 27/11/2007 NUMARASI : 2005/421-2007/337 Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2007 tarih ve 2005/421-2007/337 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S.. B.. ile davalı vekili Av. D. Y..dinlenildikten sonra duru…
**11. Hukuk Dairesi 2013/3863 E. , 2014/9984 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 27/11/2007 NUMARASI : 2005/421-2007/337 Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2007 tarih ve 2005/421-2007/337 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 27/05/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. S.. B.. ile davalı vekili Av. D. Y..dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 10.03.2005 tarihli taşıma ve pazarlama sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin davalı tarafından 24.10.2005 tarihinde feshedildiğini ve rakip firmanın ürünlerinin dağıtım ve pazarlamasını yapmaya başladığını, sözleşmenin taşıyıcının yükümlülükleri başlıklı 5 nolu bölümünde, taşıyıcının sözleşmenin her ne sebep olursa olsun sona ermesini izleyen bir yıl içinde davacı firma ile aynı sektörde faaliyet gösteren firmada çalışamayacağı, bu işleri birinci dereceden kan ve kayın hısımları adına da yapamayacağı, araçlarını bu firmalara satıp kiralayamayacağı, aksi halde son bir yıllık hak edişi kadar cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını ileri sürerek davalının bir yıllık hak ediş tutarı 26.512,47 TL’nın davalıdan faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkilinin işi bırakması ile davacının zarara uğramadığını, cezai şartın fahiş ve hukuka aykırı olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacının sözleşmeyi feshettikten sonra aynı sektörde benzer ürünlerin üretim ve satışını yapan şirketin dağıtım ve pazarlamasını yaptığını, cezai şart koşullarının gerçekleştiğini, cezai şartın miktarı sözleşmeden elde edilen kazanca orantılı olduğundan fahiş olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 26.512,47 TL tazminatın dava tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.