11. Hukuk Dairesi 2015/9585 E. , 2015/9570 K. MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 20/02/2015 NUMARASI : 2014/1324-2015/107 Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2015 tarih ve 2014/1324-2015/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten …
**11. Hukuk Dairesi 2015/9585 E. , 2015/9570 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 20/02/2015 NUMARASI : 2014/1324-2015/107 Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/02/2015 tarih ve 2014/1324-2015/107 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkili şirketin www.h..com alan adlı internet sitesinin tüzel kişi sahibi olduğunu, davalı işçinin müvekkili şirkette Stratejik Planlama ve Yönetim Müdürü göreviyle çalışırken istifa etmek suretiyle iş sözleşmesini feshettikten sonra iş sözleşmesindeki rekabet yasağı hükmüne rağmen müvekkili şirketle aynı alanda iştigal eden www.m..com alan adlı rakip firmada çalışmaya başladığını ileri sürerek iş sözleşmesinde öngörülen cezai şartın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı M.. K.. vekili, davanın görevsiz mahkemede açıldığını, iş mahkemesinin görevli olduğunu, taraflar arasında geçerli bir rekabet yasağına aykırılık sözleşmesi bulunmadığını savunarak davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, davalının davacı iş yerinde iş sözleşmesi ile çalışan işçi olduğu ve tacir olmadığı, davanın 6102 sayılı yasanın 4/1 maddesindeki her iki tarafın tacir ve işin de her iki tarafın ticari işletmesi ile ilgili işlerden kaynaklanan nispi nitelikteki ticari dava olmadığı, davaya konu alacağın davacı işveren ile iş sözleşmesine göre daha önce davacı işyerinde çalışmış, davalı gerçek kişi arasındaki iş sözleşmesinde yer alan rekabet yasağını içeren hükme aykırılıktan kaynaklı cezai şarta ilişin alacak talebi olduğu, davacının alacak talebinin 6102 sayılı yasının 4/1 -a,b,c,d,e veya f bentlerinden sayılan hususlardan doğmadığı gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve talep halinde dosyanın görevli İstanbul İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dava, davalının iş sözleşmesinin sona ermesinden sonra aynı alanda faaliyet gösteren başka bir şirkette çalıştığı ve rekabet yasağını ihlal ettiği iddiasına dayanmakta olup; sözleşmedeki cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Davaya dayanak alınan taahhüdün işçi ile işveren arasında düzenlenmiş olması, bu taahhüt nedeniyle çıkan uyuşmazlığın iş hukuku kapsamında kaldığını kabule yeterli değildir. Zira, bu taahhüt iş sözleşmesinin sona ermesi halinde yapılmaması gereken bir hususa ilişkin olmakla, iş hukukunun düzenleme alanı dışında kalmaktadır. Somut olayda, davalının rekabet yasağını ihlal ettiği iddia edilen davranışı açık biçimde iş sözleşmesinin sona ermesinden sonraki döneme ilişkin bulunduğundan, bu davranışın, iş sözleşmesinin feshinden sonra gerçekleşen rekabet yasağına aykırılığı düzenleyen, 6098 sayılı TBK'nın 444 ve 447. maddeleri (mülga 818 sayılı BK'nın m. 348) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Bu kapsamda yer alan uyuşmazlıklara ilişkin davaların ise, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu 4/1-c maddesi gereğince mutlak ticari dava niteliği taşıdığında duraksama bulunmamaktadır. Mutlak ticari davaların görülme yeri ise, açık biçimde Asliye Ticaret Mahkemeleridir. Hal böyle olmakla, mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle görevsizlik kararı verilmesi isabetli görülmemiş ve hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.