15. Ceza Dairesi 2015/40 E. , 2018/102 K. MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın ...'a ait kredi kartını değişik işyerlerinde kullanması şeklindeki eyleminin ...'a karşı TCK 245/1. maddesinde…
**15. Ceza Dairesi 2015/40 E. , 2018/102 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : TCK'nun 155/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın ...'a ait kredi kartını değişik işyerlerinde kullanması şeklindeki eyleminin ...'a karşı TCK 245/1. maddesindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu oluşturduğu anlaşılmış olup, bu hususta zamanaşımı süresi içinde her zaman kamu davası açılması mümkün görülmüştür. 19/12/2006 tarihli duruşmada şikayetçi ...'un sanık hakkında şikayetçi olduğunu belirtmesine rağmen, kamu davasına katılmak isteyip istemediği sorulmamış ise de, şikayetçi vekilinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Katılana ait ... isimli işyerinde dağıtım elemanı olarak çalışan sanığın, bankalar tarafından müşterilerine iletilmek üzere katılana ait firmaya verilen 65 adet kredi kartını işyerinden alarak bir kısmını yok ettiği, ... isimli şahsa ait kredi kartını ise üç ayrı işyerinde kullanarak alışveriş yaptığı, bu suretle sanığın katılana karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini, ayrıca sanık hakkında belirlenen gün adli para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesinin yazılmaması, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “365 gün” ve “7.300 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “5 gün“ ve “100 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, yine hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin bölümüne “sanık hakkında belirlenen gün adli para cezasının TCK'nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den olmak üzere adli para cezasına çevrilmesine” yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.