11. Hukuk Dairesi 2009/203 E. , 2010/6093 K. "" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2008/59-2008/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe…
**11. Hukuk Dairesi 2009/203 E. , 2010/6093 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23.10.2008 tarih ve 2008/59-2008/237 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, 1961 yılından beri gıda alanında faaliyet gösteren müvekkilinin tanınmış ‘FORM’ ve ‘ETİ FORM’ ibareli bir çok markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin ‘Ambalaj Kutu’ isimli 1.1 ve 2.1 sıra numaralı tasarımları adına tescil ettirmek için diğer davalıya başvurduğunu, bu tasarımların tesciline müvekkili markalarında yer alan ‘FORM’ ibaresine de yer verildiği, ayrıca müvekkili tasarımlarının da olduğu, davalı şirketin marka hakkına tecavüz ettiği, yıllar önce piyasaya sunarak faaliyet gösterdiği, tasarımların yenilik ve ayırt edicilik unsurlarını taşımadıkları gerekçeleriyle itiraz ettiğini, itirazın kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, tasarımlardaki ‘FORM’ ibaresinin çıkarılmasına ve bu tasarımların hükümsüz sayılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, müvekkilinin tescili markası ‘DOĞADAN FORM’ ibareli markasının hükümsüzlüğü için davacının açtığı davanın derdest olduğunu, derdestlik itirazlarının bulunduğunu, müvekkilinin tescilini talep ettiği tasarımların ne davacının tasarımları ne de kendisinin önceki tasarımları ile bir ilgisinin bulunduğunu, tasarımın yenilik ve ayırt edicilik unsuru taşıdığını savunarak davanın reddini istemiştir.