Hukuk Genel Kurulu 2019/12 E. , 2020/249 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 19. İş Mahkemesince verilen davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmi…
**Hukuk Genel Kurulu 2019/12 E. , 2020/249 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 19. İş Mahkemesince verilen davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü. I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, davalının yurtdışında bulunan işyerlerinde 06.04.2007-27.06.2010 ve 08.09.2010-27.10.2011 tarihleri arasında net 1.750,00 ABD Doları ücretle teknik ressam olarak çalıştığını, çalışma saatlerinin haftanın her günü 07.00-21.00 saatleri arasında olduğunu ileri sürerek fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Dosya kapsamında cevap dilekçesi bulunmamaktadır. Mahkeme Kararı: 6. Ankara 19. İş Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2016/239 E., 2016/373 K. sayılı kararı ile; dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirlenebilir nitelikte olduğu, hâl böyle olunca belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Özel Daire Bozma Kararı: 7. Ankara 19. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. 8. Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 13.10.2016 tarihli ve 2016/18580 E., 2016/23301 K. sayılı kararı ile; "dava dilekçesine göre, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili alacakları yönünden davanın açık olarak belirsiz alacak davası niteliğinde açıldığı, dava konusu alacaklar yönünden, davacının haftada kaç saat fazla çalışma yaptığını, hangi genel ve hafta tatillerinde çalıştığını belirleyebilmekte ise de, hâkimin hesaplanan miktardan hangi oranda indirim yapacağını bilebilecek durumda olmadığından, anılan alacakların belirsiz alacak davasına konu edilebileceği, şu hâlde, davanın esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinin hatalı olduğu" gerekçesiyle karar bozulmuştur. Direnme Kararı :