Hukuk Genel Kurulu 2016/1340 E. , 2020/1017 K. "" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 11. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Huku…
**Hukuk Genel Kurulu 2016/1340 E. , 2020/1017 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :İş Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Ankara 11. İş Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait işyerinde 20.06.1994-10.08.2011 tarihleri arasında en son şef yardımcısı olarak çalıştığını, toplu iş sözleşmesi ile kararlaştırılan 45 günlük ücret üzerinden kıdem tazminatı ödenmesinin işyeri uygulaması hâline geldiğini ancak tarafına kıdem tazminatının 30 günlük ücreti üzerinden eksik olarak ödendiğini ileri sürerek fark kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile Tez-Koop İş Sendikası arasında 01.07.1995 tarihinde toplu iş sözleşmesi imzalandığını, davacının 30.01.1996 tarihinde sendika üyeliğinden istifa ettiğini, toplu iş sözleşmesinin de 30.06.1996 tarihinde sona erip yenilenmediğini, kıdem tazminatının 45 günlük ücret üzerinden ödenmesi uygulamasının kısa bir dönem sürdüğünü, Ortaklar Kurulunun 27.07.2004 tarihli toplantısında işyerinde 4857 sayılı İş Kanunu hükümlerinin uygulanacağına oybirliği ile karar verildiğini bu kararın şirket işçilerine tebliğ edildiğini, karara yönelik davacının da aralarında bulunduğu işçilerin açık ya da zımni itirazlarının da söz konusu olmadığını belirtilerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemenin İlk Kararı: 6. Ankara 11. İş Mahkemesinin 30.01.2013 tarihli ve 2011/970 E., 2013/45 K. sayılı kararı ile; davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, 45 günlük ücret tutarında kıdem tazminatı ödemesi yapılmasının işyeri uygulaması hâline geldiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı: 7. Ankara 11. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.