16. Ceza Dairesi 2018/6266 E. , 2019/8436 K. "" Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2017 tarih ve 2016/247 - 2017/194 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 58/9-6-7, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatları, başvuru…
**16. Ceza Dairesi 2018/6266 E. , 2019/8436 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.10.2017 tarih ve 2016/247 - 2017/194 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 53, 58/9-6-7, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle; Temyiz edenlerin sıfatları, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Sanıklar ..., ... ve ...’un silahlı terör örgütüne üye olma suçundan ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaları sonunda mahkumiyetlerine ilişkin hükümlerin, sanıklar ve sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi sonucu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararlarının temyiz edilmesi üzerine, sanık ...’un ve ...’in temyiz dilekçelerinin CMK’nın 291/1 maddesinde öngörülen onbeş günlük süre geçtikten sonra verilmiş olduklarının; sanık ... müdafisinin temyiz dilekçesinin de CMK’nın 294/1 maddesinde belirtilen içerikte olmayıp, temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmış olmakla, öncelikle sanıkların temyiz taleplerinin reddine karar vermek gerekip gerekmediğinin incelemesi yapılacaktır. Kanun yolu, aykırılıkları gidermek, isabetli karar verilmesini sağlamak bakımından sanık için olduğu kadar toplum içinde büyük bir teminat olduğundan bir insan hakkıdır. (Yenisey-Nuhoğlu, CMK 4. Baskı syf.838) Nitekim konu insan hakları çerçevesinde ele alınarak ülkemizin 14.03.1985 tarihinde imzalayıp 10.03.2016 tarihinde onayladığı 7 nolu protokol; “Bir Ceza Mahkemesince mahkum edilen sanığın üst yargılama merciine başvurarak hakkındaki kararı inceletmek” bu hak kapsamında kabul edilerek, hakkın nasıl düzenleneceği kanunlara bırakmıştır. (madde 2/1) Protokol öncesinde de taraflara ceza ve hukuk yargılamalarında genel olarak “kanun yoluna” başvurma imkanı sağlanmıştır. Mevzuatta yer alan istisnalar da (1412 sayılı CMUK 305/2. fıkra) Anayasa mahkemesinin kararıyla iptal edilmiştir. Protokole göre, başvuru hakkının ne şekilde kullanılacağına ilişkin şartlar kanuni düzenlemeyle belirlenecektir. Bir hakkın özüne dokunulmaksızın sınırlandırılıp kurallara bağlanması bu ilkenin ruhuna aykırı olmayacaktır. Esasen demokratik hukuk devletinde gerçek ve tüzel kişilerin hukuk kurallarına uygun davranmak yükümlülüğü vardır. Bu çerçevede ceza muhakemesine ilişkin eski ve yeni mevzuatın karşılaştırılması sorunun çözümüne ışık tutulacaktır.