11. Hukuk Dairesi 2014/10128 E. , 2014/17209 K. MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 06/02/2014 NUMARASI : 2012/335-2014/35 Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/02/2014 tarih ve 2012/335-2014/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı M.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlene…
**11. Hukuk Dairesi 2014/10128 E. , 2014/17209 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ TARİHİ : 06/02/2014 NUMARASI : 2012/335-2014/35 Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/02/2014 tarih ve 2012/335-2014/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı M.. A.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı .....CEVIMOD adlı şirketin siparişi üzerine 14.060 Euro değerinde tişört imal ettiğini ve bu emtianın Fransa'daki alıcısına gönderilmek üzere davalı ... Lojistik Uluslararası Taşımacılık Depolama Dağıtım ve Tic. A.Ş'ye 21/10/2011 tarihinde teslim edildiğini, emtianın diğer davalı sigorta şirketine 21/10/2012 tarihli poliçe ile sigorta ettirildiğini, ancak taşıma sırasında aracın Bulgaristan'da kaza geçirmesi nedeniyle emtianın hasarlandığını ve dava dışı alıcıya gönderme imkanı kalmadığını, dava konusu malların bedelinin talebine dair ihtarnamenin 25/01/2012 tarihinde davalılara tebliğ edilmesine rağmen ödeme yapılmaması üzerine davalılar hakkında başlatılan icra takibine davalı ... Lojistik Uluslararası Taşımacılık Depolama Dağıtım ve Tic. A.Ş'nin tamamen, diğer davalının ise kısmen itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek ihtarnamenin tebliğ edildiği 25/01/2012 tarihi Merkez Bankası kuru dikkate alınarak fatura bedeli 33.386 TL ve navlun bedeli 1.198 TL olmak üzere toplam 34.584 TL alacaktan, yapılan 3.875 TL ödemenin mahsubu ile bakiye 30.709,00 TL alacağın 25/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankası avans faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı M.. A.. vekili, davacının zararının sigorta tarafından karşılandığını, müvekkilinin sorumluluğunun sınırlı olduğunu savunarak davanın istemiştir. Davalı sigorta şirketi vekili, davacının zararının karşılandığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının Fransa'daki alıcısına teslim edilmek üzere 2.887 adet ve 14.060 Euro değerindeki tekstil emtiasını davalı taşıyıcı ...Lojistik Uluslararası Taşımacılık Depolama Dağıtım ve Tic. A.Ş'ye 21/10/2011 tarihinde teslim ettiği, emtianın aynı zamanda diğer davalı sigorta şirketine sigortalı olduğu, emtianın yüklü olduğu taşıyana ait aracın 25/10/201 1 tarihinde Bulgaristan'da kaza yaptığı, kaza sonrası emtianın bir başka araçla Türkiye'ye nakledilerek davalı taşıyıcıya ait depoya konulduğu, davalı taşıyıcıya teslim edilen toplam 2.887 adet emtianın 155 adedinin kayıp olduğu, 2.732 adet ürünün gümrükten çekilerek iç piyasada adedi 3 TL bedelle değerlendirilebileceği, CMR hükümleri dikkate alındığında taşıyıcı ve sigortacının gerçek zarar ile sigorta limiti miktarında sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 21.265,26 TL alacağın 31/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili ve davalı M.. A.. vekili temyiz etmiştir. Dava, uluslararası eşya taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup, somut olayda, davalı taşıyıcıya teslim edilen toplam 2.887 adet emtianın 155 adedinin kayıp olduğu sabittir. Uyuşmazlık, davalı taşıyıcının sağlam emtia bedelinden sorumlu olup olmayacağı, sağlam emtianın yurt içinde satılıp satılamayacağı, yani sovtaj değerinin bulunup bulunmayacağı, davalı taşıyıcının sorumluluğunun sınırlı olup olmayacağı ve bunlara bağlı olarak navlun ücretinden sorumluluk miktarının ne olacağı hususlarındadır. CMR'nin 14. maddesi uyarınca, yük teslim yerine varmadan önce mukaveleyi sevk mektubunda öngörülen koşullara göre uygulamak herhangi bir nedenle imkansız hale gelirse, taşımacı 12. madde gereğince yüke tasarruf etme hakkına sahip olan kişiden talimat isteyecektir. Bu durumda taşınan emtiaya yönelik olarak taşıma engelinin somut olayda Bulgaristan'da çıktığı ancak emtianın hangi talimata istinaden İstanbul'a geri getirildiği anlaşılmamaktadır. Bu itibarla mahkemece öncelikle taşıma engelinin çıktığı durumdan sonraki talimatın gönderen tarafından verilip verilmediği hususunun araştırılması, talimatın gönderen tarafından verildiğinin belirlenmesi halinde, davalı taşıyıcının sorumluluğunun sadece kaybolan emtia ile sınırlı olacağı, eğer talimat olmadan emtianın geri getirildiği belirlenirse, bu durumda davalı taşıyıcının sorumluluğunun tüm mal üzerinden değerlendirilmesi gerekeceği, ancak her halukarda sorumluluğunun CMR 23 kapsamında sınırlı sorumluluk kapsamında kalacağı hususları değerlendirilmeden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Öte yandan, davacı özel olarak üretimi yapılan malların sovtaj değerinin bulunmadığını iddia ettiğine göre, mahkemece bu iddia üzerinde durularak, malın ekonomik durumunun araştırılıp, satılıp satılamayacağı belirlenmeksizin sovtaj değeri düşülmesi de doğru olmamıştır. Diğer taraftan belirlenecek hasar oranına göre sorumlu olunacak navlun ücretinin hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken tüm navlun ücretinin dahil edilmesi de doğru olmamış, kurulan hükmün bu nedenlerle taraflar yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı taşıyan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 10/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.