Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2015/36 E. , 2015/347 K. "İçtihat Metni" Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 15. Ceza Daireleri Mahkemesi :. Asliye Ceza Sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Asliye Ceza Mahkemesince 02.06.2011 gün ve 80-203 sayı ile; aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 24.04.2014 gün ve
**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2015/36 E. , 2015/347 K.** **"İçtihat Metni"** Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 15. Ceza Daireleri Mahkemesi :. Asliye Ceza Sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Asliye Ceza Mahkemesince 02.06.2011 gün ve 80-203 sayı ile; aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 24.04.2014 gün ve 8672–10477 sayı ile; "Sanık hakkında düzenlenen iddianamede sanık tarafından kredi veya banka kartı ile alışveriş yapılmayıp, ATM'den para çekilmeyip banka şubesinden şikayetçinin hesabından onun adı kullanılarak para çekildiğinin iddia olunması karşısında, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu", Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 12.01.2015 gün ve 13226– 56 sayı ile; "Mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir. Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 8 ve 15. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamından; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı belirtilmiş ise de, iddianamede yargılama konusu eylem; “Müşteki ve şüphelinin aynı işyerinde çalıştıkları, şüphelinin suç tarihinde mesai bitiminde soyunma dolabının yanına gittiğinde, müştekinin soyunma dolabının kapısının açık olmasından yaralanarak pantolonun cebindeki yapı kredi bankasına ait banka kartı ile nüfus cüzdanını alıp bu belgelerle bankadan müştekinin hesabından 507 TL para çektiği ve dekonta müşteki adına imza attığı, olayın anlaşılmaması için Kayabaşı köprüsünden kartı ve nüfus cüzdanını dereye attığı..." şeklinde anlatılmıştır. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun, tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde yer alan; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatım içeriğinden sanık hakkında banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK’nun 245/1. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı ve sevk maddesinin de buna uyumlu olacak şekilde gösterildiği kabul edilmelidir. Buna göre, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir. Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 8. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; 1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 24.04.2014 gün ve 8672–10477 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, 2- Dosyanın, Yargıtay 8. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.