Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2015/96 E. , 2015/407 K. "İçtihat Metni" Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 15. Ceza Daireleri Mahkemesi Asliye Ceza Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesince 24.01.2013 gün ve 268-43 sayı ile, sanığın aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza
**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2015/96 E. , 2015/407 K.** **"İçtihat Metni"** Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 15. Ceza Daireleri Mahkemesi Asliye Ceza Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Sungurlu Asliye Ceza Mahkemesince 24.01.2013 gün ve 268-43 sayı ile, sanığın aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesince 18.02.2014 gün ve 17027-3604 sayı ile; “2797 sayılı Yargıtay Yasasının 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde ‘Ceza Dairesinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir’ hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının 15.08.2012 tarihli iddianamesinde; sanığın, çöp konteynırını ve mezarlığı kasten yaktığının iddia olunması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.11.2009 gün ve 193/268 sayılı kararında açıklandığı üzere, yakarak mala zarar verme suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.Bu itibarla, sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (15.) Ceza Dairesine ait olduğu”, Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 09.03.2015 gün ve 5951-22159 sayı ile; “İddianamedeki anlatım, nitelendirme, sevk maddesi ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin, Yüksek (8.) Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. TÜRK MİLLETİ ADINA CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 8. ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamından; Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianamede sanığın eyleminin; “Şüpheli ... hakkında üzerine atılı suçtan yapılan soruşturma kapsamında; şüphelinin olay tarihi olan 12.08.2012 günü saat 23.30 sıralarında Kabahatler Kanunu'na muhalefet etmekten dolayı Sungurlu İlçe Emniyet Müdürlüğü'ne götürüldüğü, burada işi bittikten sonra Turan Mahallesi'nde bulunan Sarıtepe Mezarlığı'na gittiği, buradaki çöp konteynırını devirdiği ve yakmaya başladığı, yangın sonucu mezarlığın yandığı, şüphelinin eylemini kasten işlediği ve eyleminin konteynır ile mezarlığa yönelik olduğu, yangından sonra civarda bulunan vatandaşların 155 hattına ihbarda bulundukları, bunun üzerine olay yerine ilk 8844 kod numaralı polis memurlarının gittikleri, burada bulunan vatandaşların polis memurlarına 'Abi balici ....yaktı, ileriye doğru kaçtı' dedikleri, akabinde polis memurlarının şüpheliyi yakalamak amacıyla belirtilen yere hareket ettikleri, ancak şahsın yakalanamadığı, tekrar olay yerine geldiklerinde ise yukarıda belirtilen beyanda bulunan şahısların olay yerinde olmadıklarının görüldüğü, bir süre sonra şüpheli ... ulaşıldığı, şüpheli bulunduğunda üzerindeki elbiselerden yoğun şekilde kolonya, iz ve duman kokusunun geldiği, üzerinde bulunan çorapta çok sayıda kurumuş ot kırıntılarının olduğu ve emniyete ilk gittiği elbiselerini değiştirdiğinin görüldüğü, her ne kadar şüphelinin alınan savunmasında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği görülmüş ise de, mevcut durum, dosya içerisinde bulunan olaya ait ayrıntılı tutanaklar müsnet suçun şüpheli tarafından işlendiğini gösterdiği ve atılı suçtan iddianame düzenlenmesi için yeterli şüphenin oluştuğu, böylece şüphelinin kişilerin hayatı, sağlığı veya mal varlığı bakımından tehlikeli olacak biçimde ya da kişilerde korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda yangın çıkararak atılı suçu işlediği..." şeklinde anlatılmıştır. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun, tebliğname tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde yer alan; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatım içeriğinden sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı TCK’nun 170/1-a. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı ve sevk maddesinin de buna uyumlu olacak şekilde gösterildiği kabul edilmelidir. Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve temyiz incelemesinin genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan açılan kamu davası sonucunda kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 8. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir. SONUÇ: Açıklanan nedenlerle; 1- Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.02.2014 gün ve 17027-3604 sayılı görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, 2- Dosyanın Yargıtay 8. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 21.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.