Hukuk Genel Kurulu 2017/137 E. , 2020/806 K. "" MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme ka…
**Hukuk Genel Kurulu 2017/137 E. , 2020/806 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi 1. Taraflar arasındaki “maddi ve manevi tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir. 2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: I. YARGILAMA SÜRECİ Davacı İstemi: 4. Davacı vekili 15.03.2013 tarihli dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılar tarafından birlikte organize edilen “Nişantaşı Sanat Parkı” projesi kapsamında talep üzerine eser mahiyetinde bank hazırladığını, proje kapsamında bankın teslim edildiğini ve “Nişantaşı Sanat Parkı”nda sergilenmeye başlandığını, üç yıl sonra müvekkiline teslim edilmesi gereken bankın 2012 yılında parkta olmadığının tespit edildiğini, müvekkili tarafından davalı belediyeye yapılan müracaat üzerine bankın üçüncü kişiler tarafından tahrif edildiğinin ve çalındığının belirtildiğini, davalıların eserin korunması için yeterli özeni göstermediklerini ileri sürerek FSEK’in 70. maddesi gereğince fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00TL maddi ve 20.000,00TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı Cevabı: 5. Davalı ... Sinema Pazarlama Reklamcılık Sanayi ve Ticaret A.Ş. vekili 13.05.2013 tarihli cevap dilekçesinde; “Nişantaşı Sanat Parkı” projesinin sahibinin Şişli Belediye Başkanlığı olduğunu, müvekkilinin sadece belediye ile sanatçıların iletişim kurması ve projeye başvuran eserlerin sergide değerlendirilmesi konusunda destek verdiğini, proje bünyesinde yer alma ve eser sunma talebinin davacıdan geldiğini, müvekkili ile davacı arasında dava konusu eseri konu alan herhangi bir sözleşme bulunmadığını, proje kapsamında eserin Nişantaşı Sanat Parkı’na konulduğunu, davacının iddiasının aksine projeye dahil olan eserlerin iadesinin mümkün olmadığını, zira eserin yerleşik ve sürekli olarak parkta bulunmasının proje özelliği itibariyle hayatın olağan akışına uygun olduğunu, projenin parkın açılması ile tamamlandığını ve müvekkilinin sorumluluğunun da sona erdiğini, bu nedenle dava konusu eserin parkta çalınmasında müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.