11. Hukuk Dairesi 2024/1153 E. , 2024/1636 K. MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/1731 Esas, 2022/88 Karar DAVA TARİHİ : HÜKÜM : Kısmen kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/792 E., 2019/473 K. EK KARARI TEMYİZ EDEN : Davalı vekili Taraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklanan iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne kar…
**11. Hukuk Dairesi 2024/1153 E. , 2024/1636 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/1731 Esas, 2022/88 Karar DAVA TARİHİ : HÜKÜM : Kısmen kabul İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2016/792 E., 2019/473 K. EK KARARI TEMYİZ EDEN : Davalı vekili Taraflar arasındaki finansal kiralama sözleşmesinden kaynaklanan iade davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: 1.Vekâletnamesinde kanun yolundan feragat yetkisi bulunan davacı vekili 23.11.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir. Bu durumda, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir. 2. Davalı vekilin asıl karara ilişkin temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ve dahi çıkarılan muhtıra akabinde ödenmediği anlaşılmış olup temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 3. Davalı vekilinin, somut olaya ilişkin verilen esastan ret kararı akabinde harca ilişkin hükmün düzeltilmesi için itirazda bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince bu itiraza ilişkin 23.03.2022 tarihinde verilen ek kararında itiraz konusunun tavzih nedeni olamayacağından talebin reddine karar verilmiş, davalı vekilince ek karar temyiz edilmiş olup davalı talebine ilişkin kurulan ek kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 305 inci maddesi gereği yerinde olduğu anlaşılmıştır. KARAR Açıklanan sebeple; 1.Taraf vekillerinin asıl karar ilişkin temyiz dilekçelerinin REDDİNE, 2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.03.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ek karar yönünden davalıya yükletilmesine, Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde davacıya iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 29.02.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.