6. Ceza Dairesi 2012/25512 E. , 2013/3107 K. "" Yağma suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İZMİR 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/11/2006 tarih, 2004/408 Esas ve 2006/481 sayılı kararı ile hükmün sanıklar savunmanlarının temyizi üzerine Dairemizin 20/02/2012 gün 2007/13875 Esas 2012/2501 karar sayılı ilamı ile Düzeltilerek onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/12/2012 gün ve 2012/288651 sayılı yazısı…
**6. Ceza Dairesi 2012/25512 E. , 2013/3107 K.** **"İçtihat Metni"** Yağma suçundan sanıklar ... ve ... haklarında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin İZMİR 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/11/2006 tarih, 2004/408 Esas ve 2006/481 sayılı kararı ile hükmün sanıklar savunmanlarının temyizi üzerine Dairemizin 20/02/2012 gün 2007/13875 Esas 2012/2501 karar sayılı ilamı ile Düzeltilerek onama kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/12/2012 gün ve 2012/288651 sayılı yazısı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine; dosyanın Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesi 08.11.2006 tarih, 2004/408 Esas ve 2006/481 sayılı kararı ile sanıklar ... ve ...’ın 5237 sayılı Yasanın 149/1-a-c ve 62. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar vermiştir. 09.05.2007 gün 2007/87855 nolu tebliğname ise onama istemlidir. Dairemiz 20.02.2012 gün 2007/13875 Esas -2012/2501 sayılı ilamında: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmiş olması, 2- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "yargılama giderinin müştereken ve eşit tahsiline" biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’ ve “yargılama giderinin sanıklardan tahsiline” ilişkin bölüm çıkarılarak, ‘sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı alınmasına’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Karar vermiştir.