11. Hukuk Dairesi 2015/6986 E. , 2016/2612 K. "" MAHKEMESİ : ..... 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 19/02/2015 NUMARASI : 2014/309-2015/194 Taraflar arasında görülen davada ..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/02/2015 tarih ve 2014/309-2015/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikte…
**11. Hukuk Dairesi 2015/6986 E. , 2016/2612 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : ..... 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ TARİHİ : 19/02/2015 NUMARASI : 2014/309-2015/194 Taraflar arasında görülen davada ..... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/02/2015 tarih ve 2014/309-2015/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkiline ait işyerinin, 22.000 TL bedelle davalıya devri konusunda anlaştıklarını, devir bedelinin 3.500 TL'sinin, müvekkilinin borcundan ötürü dava dışı şirkete ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının bunun için dava dışı şirketin avukatının lehdar olarak yer aldığı, 1.600 TL ve 2.000 TL bedelli iki adet bonoyu düzenleyerek dava dışı şirkete verdiğini, ancak bu bonoları ödemediğini ileri sürerek 3.500 TL'nin faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve uyulan bozma ilamı doğrultusunda, taraflar arasındaki uyuşmazlığın davalı tarafından davacıya yapılan araç devri ile birlikte, hisse devir bedelinden kalan 12.500,00 TL'lik borcun sona erip ermediği noktasında toplandığı, davacının, yargılama sırasında aracın 9.000 TL değerinde olduğunu, 3.500,00 TL alacağı bulunduğunu iddia ettiği, davalının ise aracın 12.500,00 TL değerinde olduğunu, borcun sona erdiğini savunduğu, bu durumda, davalı tarafından davacıya devredilen aracın, devir tarihindeki rayiç bedelinin 13000 TL olduğunun tespit edildiği, bu haliyle davacının alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.