12. Hukuk Dairesi 2019/11885 E. , 2019/14137 K. MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 07/11/2012 tarih ve 2008/373 E.-2012/504 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 31/03/2014 tarihli 2013/16391 E.-2014/6289 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacı şirket vekili tarafından istenil…
**12. Hukuk Dairesi 2019/11885 E. , 2019/14137 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 07/11/2012 tarih ve 2008/373 E.-2012/504 K. sayılı kararının davacı vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 31/03/2014 tarihli 2013/16391 E.-2014/6289 K. sayılı kararıyla davacı vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği, kararın itirazen incelenmesinin davacı şirket vekili tarafından istenilmesi üzerine dosyanın HMK’nun 337. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334. ve devamı maddeleri uyarınca; adli yardım talebinde bulunan kimsenin, kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken yargılama giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğunu ispat etmesi, davada veya talepte haklı olduğu hususunda da mahkemede kanaat uyandırması gerekir. Aynı Kanunun 336/2. maddesine göre de; adli yardım talebinde bulunacak kişinin, yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren, mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye ibraz etmesi zorunludur. Somut olayda; adli yardım talebine ilişkin dilekçe ve ekinde yer alan bilgi ve belgeler, tek başına adli yardım talebinde bulunan davacının ödeme gücünden yoksun olduğunu ispatlar nitelikte değildir. Yukarıdaki nedenlerle Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin adli yardım talebinin reddine ilişkin kararı yasaya uygun olduğundan, davacı şirketin yerinde bulunmayan itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Davacı şirketin yerinde görülmeyen itirazlarının HMK’nun 337/2. maddesi gereğince kesin olarak REDDİNE, 07/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.