8. Ceza Dairesi 2022/6243 E. , 2023/2064 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayıl…
**8. Ceza Dairesi 2022/6243 E. , 2023/2064 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Digor Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır. 2. Digor Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli kararı ile, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İlgili kararın sanık müdafi tarafından temyiz üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2019/7576 Esas, 2022/5633 Karar sayılı kararı ile ''... suç tarihinde kendisi ile konuşmak istemeyen 15 yaşını doldurmuş mağdureyi, kolundan tutup, kendisi dışında 5 aile büyüğünün olduğu ikametine götüren, mağdureyi kapıyı kilitleyerek zorla yaklaşık 20 dakika ikametinde tutan sanığın, cinsel amaçla hareket ettiğine ilişkin bir iddia ve tespit bulunmamasına karşın, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 109/5. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini; Kabul ve uygulamaya göre, sanığın eyleminin, cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 109/1, daha sonra 109/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması, sanık hakkında TCK’nın 109/2. maddesi üzerinden belirlenen "2 yıl" hapis cezasından aynı Kanun’un 109/3-f maddesi gereği bir kat artırım yapılması sırasında hesap hatası sonucu hapis cezasının ''4 yıl" yerine "3 yıl"; aynı Kanun'un 109/5. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapıldığı sırada sonuç cezanın, "6 yıl" hapis cezası yerine "4 yıl 6 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,...'' nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.