3. Hukuk Dairesi 2015/13811 E. , 2015/20177 K. "" T.C. YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞI Y A R G I T A Y İ L A M I İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 30/06/2015 NUMARASI : 2014/967-2015/493 Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten s…
**3. Hukuk Dairesi 2015/13811 E. , 2015/20177 K.** **"İçtihat Metni"** T.C. YARGITAY 3. HUKUK DAİRESİ BAŞKANLIĞI Y A R G I T A Y İ L A M I İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. AİLE MAHKEMESİ TARİHİ : 30/06/2015 NUMARASI : 2014/967-2015/493 Taraflar arasındaki yardım nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı vekili, dava dilekçesi ile; davacının İstanbul Bilgi Üniversitesi Bankacılık ve Finans Bölümünde okuduğunu, annenin işçi emeklisi olduğunu; babanın ekonomik durumunun iyi olduğunu, ileri sürerek: aylık 3.500.00 TL yardım nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; davalının, aylık 750.00 TL yardım nafakası ödeyebileceğini belirtmiştir. Mahkemece; davanın kısmen kabulüne; aylık 1.250.00 TL yardım nafakası ödenmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. TMK.'nun 328/1.maddesinde; "çocuk ergin olduğu halde eğitime devam ediyorsa, ana ve babasının durum ve koşullarına göre kendilerinden beklenebilecek ölçüde olmak üzere eğitimi sona erinceye kadar çocuğa bakmakla yükümlüdürler", TMK.'nun 364/1.maddesinde; "herkes yardım etmediği takdirde yoksulluğa düşecek olan üstsoyu ve alt soyu ile kardeşlerine nafaka vermekle yükümlüdür", TMK.'nun 365/2 maddesinde; "dava, davacının geçinmesi için gerekli ve karşı tarafın mali gücüne uygun bir yardım isteminden ibarettir" düzenlemeleri yer almaktadır. Hukuk Genel Kurulunun 07.06.1998 tarih, 1998/656 E; 688 K.sayılı ilamında da; "...yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların yoksul kabul edilmesi gerektiği..." vurgulanmıştır. Yardım nafakası, aile bireylerini yoksulluk ve düşkünlükten kurtarmaya ilişkin bir nevi sosyal yardımlaşma olup, ahlak kuralları ile geleneklerin zorunlu kıldığı bir ödevdir. Yardım nafakası isteyenin kusuru ile yardıma muhtaç duruma düşmüş olması, yükümlüyü borcundan kurtarmamaktadır. Aile bağlarının herhangi bir nedenle zayıflamış olması da yükümlülüğü ortadan kaldıran bir neden olarak düzenlenmemiştir. Bu nedenlerle kanun koyucu, yardım nafakasını kişinin ve toplumun vicdanına bırakmamış, kanuni bir ödev olarak düzenlemiştir.