12. Ceza Dairesi 2014/13634 E. , 2015/1147 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, Hakaret. Hüküm : CMK'nın 223/2-a-e maddesi gereğince beraat Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ve hakaret suçlarından, katılan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre, sanık ...’nin ...2.Asliye Ceza M
**12. Ceza Dairesi 2014/13634 E. , 2015/1147 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, Hakaret. Hüküm : CMK'nın 223/2-a-e maddesi gereğince beraat Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ve hakaret suçlarından, katılan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya kapsamına göre, sanık ...’nin ...2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/244 esas sayılı başka bir dosya da sanık olarak duruşmada ifadesinin alınmasından sonra, duruşma salonunun dışına çıkarak, önceye dayalı husumeti bulunan temyiz dışı sanık ... ile tartışmaya başladığı, temyiz dışı ... ile sanık ...’nin birbirine karşılıklı olarak hakaret ettiği, bu sırada duruşma salonundan henüz çıkan temyiz dışı sanık ... vekili olan diğer sanık ...’nın, sanık ...’nin kendisine “şerefsiz” diye hakaret ettiğini ileri sürerek, olay anını sesli ve görüntülü olarak kayda alması şeklinde yaşanan olay sonrası, sanık ... hakkında sanık ...’ya yönelik hakaret suçunu, sanık ...’nın da, sanık ...’ye yönelik kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılması şeklinde gerçekleşen olayda, Katılan sanık ...’nın üzerine atılı eylem yönünden; şikayete konu CD'nin çözümüne ilişkin bilirkişi raporu ve alınan beyanların içeriğine göre, taraflar arasında gerçekleşen iletişimin başkaları tarafından ancak özel bir çaba gösterilmeksizin duyulabileceği, bu nedenle aleniyet unsuru gerçekleşmediğinden sanığın üzerine atılı suçun oluşmayacağı, ancak eylemin TCK’nın 134.maddesi kapsamında değerlendirilebilir ise de; görüntülerin özel hayata ilişkin olmaması ve sanık ...’nın kendisine yönelik suç içerdiğini düşündüğü eylemleri delillendirmeden ibaret eyleminde, katılan sanık ...’nın hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket etmediği göz önünde bulundurulduğunda, mahkemece, suçun yasal unsurları oluşmadığı ve yüklenen eylemin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçesiyle sanık ... hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir. Katılan sanık ...’nin üzerine atılı eylem yönünden; tanıklardan ..., ... ve ...’in, katılan sanık ...' nin diğer katılan sanık ...'ye hakaret ettiğini duymadıklarını beyan ettikleri, izlenen CD içeriğinde de katılan sanık ...'nin görüntüleri çeken katılan sanık ...’yı fark etmediği ve görüntülerde temyiz dışı sanık ... ile tartıştığı, katılan sanık ...’ya yönelik herhangi bir hakaret eyleminin görüntülerinden tespit edilemediği, ayrıca tanık ....nın çelişkili ifade verdiği,... ve ...'in katılan sanık ... ile aralarında husumet bulunduğu dikkate alındığında, sanığın atılı suçtan cezalandırılması için, suçun tereddüte yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesi gerekeceği, oluş şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddiaların sanıkların aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, bu açıklamalara göre sanığın beraatine karar verilmesinde dosya kapsamı itibarıyla bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Yapılan yargılama sonunda, sanık ... yönünden, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu; sanık ... yönünden, yüklenen suçun sanık .... tarafından işlendiğinin sabit olmaması, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ... müdafiinin, beraat hükmüne, katılan sanık ... müdafiinin, sübuta ve beraat hükmüne ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, katılan sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.