2. Hukuk Dairesi 2012/18963 E. , 2013/5624 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Yatağan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi TARİHİ :07.03.2012 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin
**2. Hukuk Dairesi 2012/18963 E. , 2013/5624 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ :Yatağan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi TARİHİ :07.03.2012 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir. 2-Velayetleri davalı-davacı anneye verilen müşterek çocukların yargılama boyunca ve halen davacı-davalı baba yanında kaldıkları dikkate alındığında, müşterek çocuklar için takdir edilen iştirak nafakalarının, çocukların anneye teslim tarihinden itibaren başlatılması gerekirken, karar tarihinden itibaren iştirak nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır. 3-Kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakasının boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren başlatılması gerekirken, karar tarihinden itibaren başlatılması yanlış olmuştur. 4-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2., 3. ve 4. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.03.2013 (Pzt.)