2. Ceza Dairesi 2025/15302 E. , 2025/24879 K. "" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/468 E., 2023/31 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temy…
2. Ceza Dairesi 2025/15302 E. , 2025/24879 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/468 E., 2023/31 K. SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve hükmedilen cezaların türü ve süresine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü: 1. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142. maddesinde 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa atanan zorunlu müdafiinin, kısa kararın açıklandığı 18.01.2023 tarihli duruşmada hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek hükümlerin açıklanması suretiyle aynı Kanun’un 188/1. ve 289/1-e. maddelerine aykırı davranılması ve bu suretle hırsızlık suçu ve bu suç ile birlikte işlenen iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından savunma hakkının kısıtlanması, 2. Dosya içeriğine göre, suç tarihinde olay yeri civarından cam kırılma sesi geldiğine dair ihbar üzerine, kolluk görevlileri olay yerine gittiklerinde şikâyetçiye ait işyerinin cam kapısının kırık olduğunu gördükleri, çevrede yapılan araştırmada suça sürüklenen çocuk ... ve temyiz kapsamında bulunmayan sanık ...'nin görüldüğü, şahıslarla yapılan şifahi görüşmede, işyerinden tespih çaldıklarını ikrar ettikleri ve sanık ...'nin montunun cebinde bulunan 19 adet tespihi rızasıyla kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu yönünden soruşturma aşamasında gerçekleşen tam iade nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ...'ın taraf sıfatının, gerekçeli karar başlığında "suça sürüklenen çocuk" yerine "sanık" olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, "1. ve 2. No'lu" bozma sebeplerinin temyiz isteminde bulunmayan diğer sanık ...'ye de SİRAYETİNE, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.