14. Hukuk Dairesi 2014/7331 E. , 2014/8514 K. "" MAHKEMESİ : Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 17/09/2013 NUMARASI : 2011/552-2013/508 Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.09.2011 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i, birleştirilen dosyada 12.08.2011 tarihinde geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın (müdahalenin men'i) konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, geçit davasının kabulüne dair veril…
**14. Hukuk Dairesi 2014/7331 E. , 2014/8514 K.** **"İçtihat Metni"** MAHKEMESİ : Ünye 2. Asliye Hukuk Mahkemesi TARİHİ : 17/09/2013 NUMARASI : 2011/552-2013/508 Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.09.2011 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i, birleştirilen dosyada 12.08.2011 tarihinde geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın (müdahalenin men'i) konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, geçit davasının kabulüne dair verilen 17.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi K.. T.. ve A.. U.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Asıl dava mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, birleştirilen dava geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir. Taraflar karşılıklı olarak davaların reddini savunmuşlardır. Mahkemece, asıl davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına, birleştirilen geçit hakkı davasının kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, asıl davanın davacısı (birleştirilen davanın davalısı) K.. T.. ile birleştirilen davanın davacısı (asıl davanın davalısı) A.. U.. temyiz etmişlerdir. Türk Medeni Kanununun 747/2 maddesi gereğince geçit isteği, önceki mülkiyet ve yol durumuna göre en uygun komşuya, bu şekilde ihtiyacın karşılanmaması halinde geçit tesisinden en az zarar görecek olana yöneltilmelidir. Zira geçit hakkı taşınmaz mülkiyetini sınırlayan bir irtifak hakkı olmakla birlikte, özünü komşuluk hukukundan alır. Bunun doğal sonucu olarak yol saptanırken komşuluk hukuku ilkeleri gözetilmelidir. Geçit ihtiyacının nedeni, taşınmazın niteliği ile bu ihtiyacın nasıl ve hangi araçlarla karşılanacağı davacının sübjektif arzularına göre değil, objektif esaslara uygun olarak belirlenmeli, taşınmaz mülkiyetinin sınırlandırılması konusunda genel bir ilke olan fedakârlığın denkleştirilmesi prensibi dikkatten kaçırılmamalıdır. Uygun güzergah saptanırken önemle üzerinde durulması gereken diğer bir yön ise, aleyhine geçit kurulan taşınmaz veya taşınmazlar bölünerek kullanım şekli ve bütünlüğünün bozulmamasıdır. Şayet başka türlü geçit tesisi mümkün değilse bunun gerekçesi kararda açıkça gösterilmelidir.