12. Ceza Dairesi 2017/7427 E. , 2019/2717 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2. maddeleri gereğince doğrudan hükmedilen 3.000,00 TL adli para cezası ile
**12. Ceza Dairesi 2017/7427 E. , 2019/2717 K.** **"İçtihat Metni"** Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2. maddeleri gereğince doğrudan hükmedilen 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 20.04.2015 tarihli mahkumiyet hükmü, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, “...tayin olunan cezada TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılmasına karar verilmesine göre 225 gün karşılığı adli para cezası tayin edilmesi gerekmesine rağmen 180 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve tayin edilmesi gereken ceza miktarına göre kararın temyizi kabil olmasına rağmen, kararın kesin olarak verildiğine, sanığın taşıt giremez işareti bulunan karayoluna veya bölünmüş yola girmesi eyleminin bilinçli taksir kapsamında olduğunun gözetilmemesi...” nedenine dayalı olarak temyiz edilmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 gün ve 532-126, 12.03.2013 gün ve 1515-202 ile 21.12.2010 gün ve 230-264 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararlarında da vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümlerin kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerinde temyiz denetimine konu olabileceği gözetildiğinde, kesinlik sınırını aşacak nitelikte bir müeyyide içermesi gerektiği yönünde mahalli Cumhuriyet savcısının aleyhe temyizinin bulunması nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğu anlaşılarak yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının kabulü ile; Sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla Yıldırım Beyazıt Caddesini gerçerek karşı yönde girilmesi yasak olan kavşağa girmek isterken, aracının sol kısmı ile Asayiş Kavşağı istikametinden gelip Kütükçü kavşağı istikametine doğru seyreden katılanın sevk ve idaresinde bulunan motosiklet ile çarpışması neticesinde, katılanın kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksir hükümlerinin uygulamaması, Kabule göre de; Sanığın, TCK'nın 89/1. maddesi uyarınca tayin olunan 150 gün adli para cezasından aynı Kanunun 89/2-b maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılması sonucu 225 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den sanığın neticeten 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince yapılan arttırım sonucu 180 gün adli para cezasına hükmolunup, TCK'nın 62. maddesiyle 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL'den neticeten anığın 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle sanığa eksik ceza tayini, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.