Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2007/10 E. , 2007/10 K. Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 2. Ceza Daireleri Mahkemesi :Sulh Ceza Günü : 16.02.2006 Sayısı : 242-29 Sanık ...’ın 5237 sayılı TCY’nın 292/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, bu suçtan verilen mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4 ve 2. Ceza Daireleri karşılıklı görevsizlik kararı verdiğinden, olu¬şan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü i…
**Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu 2007/10 E. , 2007/10 K.** **"İçtihat Metni"** Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 2. Ceza Daireleri Mahkemesi :Sulh Ceza Günü : 16.02.2006 Sayısı : 242-29 Sanık ...’ın 5237 sayılı TCY’nın 292/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, bu suçtan verilen mahkûmiyet kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 4 ve 2. Ceza Daireleri karşılıklı görevsizlik kararı verdiğinden, olu¬şan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderil¬mekle Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü. TÜRK MİLLET ADINA CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Sanığın 5237 sayılı TCY’nın 292/1, 62 ve 58/6-7. maddeleri uyarınca cezalandırıl¬masına ilişkin hükmün sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. ve 2. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuş¬mazlığı doğmuştur. 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmüne yer verilmiş, İkinci Ceza Dairesinin görevi ise; “Sulh Ceza Mahkemelerinden Türk Ceza Kanununa göre verilen ve diğer dairelerin görevlerine girmeyen suçlara ait hüküm ve kararlar”, şeklinde belirtilmiştir. 2797 sayılı Yargıtay Yasasında, 765 sayılı TCY hükümleri dikkate alınmak suretiyle bir görevlendirme yapılmış, 1 Haziran 2005 tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasa hükümleri dikkate alınmak suretiyle, gerek yasal olarak, gerekse 2797 sayılı Yasanın 17.maddesi uyarınca Başkanlar Kurulunca bir görev belirlemesi yapılmamış ise de, sorunu 765 sayılı TCY ile 5237 sayılı TCY arasındaki uyum sorunlarını gidermeyi amaçlayan 5252 sayılı Yasa 3. maddesinde; “(1) Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan Türk Ceza Kanununa yapılan yollamalar, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelere yapılmış sayılır. (2) Mevzuatta, yürürlükten kaldırılmış Türk Ceza Kanununun kitap, bab ve fasıllarına yapılmış olan yollamalar, o kitap, bab ve fasıl içinde yer almış hükümlerin karşılığını oluş¬turan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun maddelerine yapılmış sayılır.” hükmü ile çözmüştür. 5235 sayılı Yasanın 10. maddesi uyarınca iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlar Sulh Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunmaktadır. Sanığa atılı suç 5237 sayılı Yasanın 292/1 maddesinde düzenlenmiş olup, altı aydan bir yıla kadar hapis cezasını gerektirmektir. Anılan suç 5235 sayılı Yasanın 10. maddesi hükmü uyarınca Sulh Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında yer almaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde 2 ve 4. Ceza Dairelerinin görevi, Sulh ve Asliye Ceza Mahkemeleri ayrımı esas alınarak düzenlenmiş bulunduğundan, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılması ile dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 2. Ceza Dairesine gönderil¬mesine karar verilmelidir. Çoğunluk görüşüne katılmayan 2. Ceza Dairesi Başkan vekili, sorunun Yargıtay Yasasında 5237 sayılı yasa hükümleri dikkate alınarak yapılacak bir düzenleme veya 2797 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca Başkanlar Kurulunca yapılacak görev bölümüyle çözümlenmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmıştır. SONUÇ : Açıklanan nedenlerle Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 21.03.2007 gün ve 22-4094 sayılı görevsizlik kararının kaldırılmasına, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere 2. Ceza Dairesine gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 10.05.2007 günü oyçokluğu ile karar verildi.